ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٦١ - لغت

[سوره العصر (١٠٣): آيات ١ تا ٣]

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌)

(وَ الْعَصْرِ (١) إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ (٢) إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ (٣))

ترجمه:

بنام خداوند بخشاينده مهربان (١) سوگند بعصر (٢) كه حقّا انسانى در خسران و زيان كاريست (٣) مگر آن كسانى كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح و شايسته انجام داده و يكديگر را بمتابعت حق سفارش كرده و يكديگر را بشكيبايى (در گرفتاريها و تحمّل رنج عبادات) سفارش نموده‌اند.

لغت:

اصل عصر: فشردن لباس و مانند آنست و فشردن براى بيرون كردن آب آن است و از آنست فشردن روزگار پس البتّه آن وقتيست كه فشردن آن امكان داشته باشد چنانچه لباس را ميفشرند. اعشى گويد:

عمر از ما ميگذرد و حال آنكه عصر كوتاه است و در رفتن اوّل غنيمت پاداش است.

و العصران: صبح و شام و العصران شب و روز است.

گويد: