ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٢٢ - تفسير

و او را با اصحابش اذيّت و شكنجه نمودند.

ابن عبّاس گويد، در باره آنها نازل شد آيه شريفه‌( أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجاهِلُونَ‌)، آيا غير خدا را بمن فرمان ميدهيد كه بپرستم، اى نادانان.

تفسير:

خداوند سبحان پيامبرش ٦ را خطاب فرمود،( (قُلْ)) بگو اى محمد( (يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ)) اراده نمود قومى معروف و معيّن را براى اينكه الف و لام براى عهد است.

((لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ)) يعنى نمى‌پرستم خدايانى را كه شما در امروز و در اين حال مى‌پرستيد.

((وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ)) و شما هم عبادت كننده نيستيد خدايى را كه امروز من او را عبادت ميكنم و نيز در اينحال مى‌پرستم.

((وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ)) و من عبادت كننده نيستم بتهايى را كه شما عبادت ميكنيد در آينده و بعد از امروز.

((وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ)) و شما هم عبادت كننده نيستيد خدايى را كه من عبادت ميكنم، ابن عباس و مقاتل گويند، در ما بعد امروز از اوقات آينده.

زجاج گويد: پيغمبر ٦ باين سوره نفى فرمود، عبادت خدايان ايشان را از خودش در حال و آينده، و نفى فرمود از ايشان عبادت خدا را در حال و آينده، و اين در باره قومى مثل حارث بن قيس سهمى و عاص ابن وائل و وليد بن مغيره و سه نفر ديگر بود كه خداوند سبحان‌