ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٣ - ترجمه

ترجمه:

بنام خداوند بخشاينده مهربان (١) سوگند به سپيده صبح (٢) سوگند بده شب ذى حجّه (٣) سوگند بجفت و طاق (٤) سوگند بشب آن گه كه بگذرد (٥) قطعا در اين سوگندها سوگندى قانع كننده براى خردمند (٦) آيا نديدى كه چه كرد پروردگار تو با قوم عاد (٧) عادى كه آنها را ارم مينامند داراى قامتهاى بلند بودند (٨) قبيله‌اى كه مانندشان آفريده نشد در شهرها (٩) و با قوم ثمود آنان كه بريدند سنگ را به وادى قرى (١٠) و با فرعون كه داراى لشكرها (يا ميخها) بود (نيز چه كرد) (١١) آنان كه طغيان كردند در شهرها (١٢) و بسيار كردند در آن شهرها تباهى را (١٣) پس بريخت بر ايشان پروردگار تو تازيانه عذاب (نوعى از عذاب) را (١٤) البته پروردگار تو در كمينگاه است (١٥) و امّا آدمى هنگامى كه بيازمايدش پروردگارش (به نعمت) و گرامى دارد او را (بمال) و نعمت دهد او را (بانواع نعمتها) گويد پروردگار من بزرگداشت مرا (١٦) و امّا هنگامى كه آزمايشش كند (بسختى) و تنگ گيرد بر او روزيش را پس بگويد پروردگار من خوار كرده است مرا (١٧) نه چنانست بلكه گرامى نميداريد يتيم را (١٨) و ترغيب نميكنيد يكديگر را بر طعام دادن به بينوا (١٩) و ميخوريد مال ميراث را خوردنى مجموع (جمع ميان حلال و حرام ميكنيد) (٢٠) و دوست ميداريد مال را دوست داشتنى فراوان (٢١) نه چنانست آن گه كه شكسته شود زمين شكستنى از پس شكستنى (٢٢) و بيايد (فرمان) پروردگارت و بيايند فرشتگان (بعرصه محشر) صفى از پس صفى (٢٣) و آورده شود در آن روز