ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٥٥ - عدد آيات آن
سوره اخلاص
مكّى و بعضى گفتهاند مدنى است و سوره توحيد ناميدهاند براى آنكه در آن چيزى جز توحيد نيست و كلمه توحيد را كلمه اخلاص هم گفتهاند و بعضى گفتهاند: توحيدش ناميدهاند براى آنكه هر كس متمسّك بشود از روى اعتقاد و اقرار بآنچه در آنست مؤمن مخلص خواهد بود.
و بعضى گفتهاند: براى آنكه هر كس آن را بر طريق تعظيم قرائت كند خدا او را از آتش خلاص نمايد، يعنى او را از آن نجات دهد، و نيز آن را سوره صمد ناميدهاند و هم سوره قل هو اللَّه ناميده شده و هم سوره نسب الرب.
در حديثى روايت شده كه براى هر چيزى نسبى است و نسب خدا سوره اخلاص است.
و نيز در حديث است كه پيغمبر ٦ بسوره قل يا ايها الكافرون و سوره قل هو اللَّه احد مقشقشتان ميگفت و آن دو را موسوم باين نام نمودند براى آنكه آن دو سوره تالى و خواننده آن را از شرك و نفاق و تبرئه دور مينمايد ميگويند تقشقش المريض من علّته هر گاه بهبودى و عافيت يابد و قشقشه يعنى او را خوب نمود چنانچه هناءگرى سودا پوستى را مداوا ميكند.
عدد آيات آن:
پنج آيه مكى و شامى و چهار آيه از نظر ديگران است.