ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٧٠ - تفسير

از انس رسيده كه گويد پيغمبر خدا ٦ فرمود، مولود تا برسد بسن بلوغ و تكليف آنچه كه از حسنات بجا مى‌آورد براى پدر و مادرش نوشته ميشود و اگر گناهى مرتكب شود چيزى بر او و بر پدر و مادرش نوشته نميشود، و هر گاه بمقام بلوغ رسيد و قلم تكليف بر او جارى شد خداوند امر فرمايد بدو فرشته‌اى كه با او هستند (رقيب و عتيد) او را نگهدارى و حفظ نموده و ارشاد نمايند، پس هر گاه بچهل سالگى رسيد در اسلام خدا او را از سه بلا، ١ جنون، ٢ جذام، ٣ برص، مصون و در امان دارد، و چون به پنجاه رسيد، خدا حساب او را سبك كشد و چون به شصت سالگى رسيد باو انابه و توجه به حق روزى فرمايد، در آنچه ايجاب ميكند، و چون به هفتاد رسيد اهل آسمان او را دوست ميدارند، و چون به هشتاد رسيد، خدا حسنات و ثوابهاى او را نوشته و از گناه‌هاى او صرف نظر نمايد و درگذرد، و چون به نود سالگى رسيد خدا گناه گذشته و آينده او را بخشيده و او را شفيع خاندانش قرار دهد و نام او اسير خدا در زمين باشد، و چون به ارذل العمر پست‌ترين دوران عمر و زندگى (صد سالگى) رسيد تا اينكه بعد از علم چيزى را نميداند، خداوند براى او بنويسد از اعمال خير مانند آنچه كه در حال صحّت و بهبودى و جوانى ميكرده و اگر گناهى مرتكب شود چيزى بر او نوشته نشود.

ابو على گويد: مى‌گوييم اگر اين خبر درست باشد پس گناه براى زوال عقل و نقصان و كمبود تميز و تشخيص او نوشته نميشود.

و قول خدا( (غَيْرُ مَمْنُونٍ)) يعنى بدون كمبود و نقصان، و به گفته ابو مسلم دائما و بگفته مجاهد بدون حساب، و به گفته جبائى بدون‌