ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١٣ - تفسير

دهد، و تمام اين اقوال تفصيل يك جمله است و آن خير بسيار است در دنيا و آخرت.

((فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ)) عطاء و عكرمه و قتاده گويند: خداوند سبحان او را امر فرموده بشكر كردن بر اين نعمت بزرگ به اينكه فرمود فصلّ پس نماز عيد را بخوان زيرا در پى و عقب آن فرموده و انحر و قربانى كن هديه و قربانى خود را انس بن مالك گويد: پيغمبر ٦ پيش از آنكه نماز بخواند قربانى ميكرد و شتر نحر مينمود، پس بآن حضرت دستور داده شده اوّل نماز بخواند و بعد قربانى كند.

سعيد بن جبير و مجاهد گويند: يعنى پس براى پروردگارت نماز واجب صبح را بجماعت خوانده و در منى قربانى كن.

محمد بن كعب گويد: مردمى بودند كه نماز براى غير خدا خوانده و براى غير خدا قربانى ميكردند، پس خداوند تعالى پيامبرش ٦ را امر فرمود كه نماز و قربانيش تقريبا الى اللَّه و خالص براى او باشد، و بعضى گفته‌اند: يعنى براى پروردگارت نماز واجب را بخوان و در مقابل قبله قربانى نما، و عرب ميگويد: منازل ما بسوى قبله قربانى ميكند، و انشاد كرده‌

اى ابو حكم آيا تو عموى مجالد و آقاى اهل مكه هستى كه در مقابل و برابر قبله قربانى ميكنند، و اين قول فراء است، و امّا آنچه از على ٧ روايت كرده‌اند اينست كه دست راست خود را بر دست چپ برابر گودى گلويت در نماز روى هم بگذار، پس آن از رواياتيست كه از آن حضرت صحيح و درست نيست براى اينكه تمام عترت طاهره و خاندان پاك رسالت‌