ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧ - شرح لغات

ظاهر شود ناجم ميگويند براى شباهتش به نجم، و به گياه هم نجم گفته مى شود، و نجم السن و نجم القرن هم ميگويند.

الثاقب: ستاره روشن و نورانى است و ثقوب آن افروختن بنور آن مى باشد و ثاقب آن روشنايى عالى بسيار و سخت بلند است.

الدفق: ريختن آب فراوانست باعتماد قوى و مانند آنست دفع، پس آبى كه فرزند از آن توليد ميشود دافق و جهنده است، و آن قطره‌اى است كه ريخته ميشود، و آن نطفه‌اى است كه خدا فرزند را از آن خلق ميكند.

و بعضى گفته‌اند ماء دافق يعنى مدفوق، آبى كه بجهش ريخته ميشود و مانند آنست شركائهم و عيشه راضيه.

الترائب: اطراف سينه است مفرد آن تربيه و آن از تذليل گرفته شده حركت آن مانند تراب است.

مثقب گويد:

و بعضى از طلاء ناب كه آويخته بر روى سينه است كه مثل رنگ عاج سفيد و برّاق و مزاحم باجله نيست.

و ديگرى گويد:

و طلايى كه برنگ زعفران است بر اطراف سينه او كه به سبب آن سينه و صورتش روشن گرديده است.

الرجع: اصلش از رجوع است و آن آب فراوانى است كه باد بر آن ميگذرد آن را بر ميگرداند.