ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٢ - قرائت

[سوره قريش (١٠٦): آيات ١ تا ٤]

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌)

(لِإِيلافِ قُرَيْشٍ (١) إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ (٢) فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ (٣) الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ (٤))

ترجمه:

بنام خداوند بخشاينده مهربان (١) (صاحبان فيل را نابود كرديم) براى الفت گرفتن قريش با يكديگر (٢) الفت گرفتن ايشان با هم در كوچ كردن زمستان (بطرف يمن براى تجارت) و تابستان (بسوى شام نيز براى تجارت) (٣) پس بايد پروردگار اين خانه (مكه معظّمه) را به پرستيد.

(٤) آن خدايى كه ايشان را (بدين دو سفر) از گرسنگى سير كرد و ايشان را (بجهت احترام اين خانه) از ترس (راه و دشمنان) ايمن گردانيد.

قرائت:

ابو جعفر مدنى ليلاف قريش بدون همزه خوانده، الا فهم را با همزه مخفيه و دزدكى بدون ياء خوانده است.

ابن عامر لئلاف را با همزه مخفيانه و دزدكى بدون ياء خوانده، و ايلافهم را با همزه واضحه با ياء در هر دو حرف قرائت نموده است.

ابن فليح لايلاف قريش الفهم با لام ساكنه بدون ياء، و ديگران لايلاف قريش ايلافهم با همزه واضحه در هر دو لفظ با ياء خوانده‌اند.