ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٦٦ - قرائت

[سوره الهمزة (١٠٤): آيات ١ تا ٩]

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌)

(وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ (١) الَّذِي جَمَعَ مالاً وَ عَدَّدَهُ (٢) يَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ (٣) كَلاَّ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ (٤))

(وَ ما أَدْراكَ مَا الْحُطَمَةُ (٥) نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ (٦) الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ (٧) إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ (٨) فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ (٩))

ترجمه:

بنام خداوند بخشاينده مهربان (١) واى بر هر عيب‌جوى در پنهان و طعنه زن در ظاهر (٢) آنكه مالش را گرد آورده و آن را بشمرد (٣) (از فرط نادانى) گمان ميكند مالش او را جاويد خواهد ساخت.

(٤) نه چنانست (كه آدمى پندارد) بطور قطع او را در حطمه مى افكند (٥) و چه چيز تو را دانا گردانيد تا بدانى كه آن حطمه چيست؟

(٦) آن حطمه آتش خداى تعالى است كه بر افروخته شده (٧) آن آتشى كه بر دلها افروخته شود (٨) البتّه آن آتش (راه را) برايشان بسته باشد (٩) بستونهاى دراز كه هر كس نتواند آن را بگشايد.

قرائت:

اهل بصره و ابن كثير و نافع جمع بتخفيف خوانده و ديگران جمّع با تشديد قرائت كرده‌اند.

در سوره بلد مؤصده را ياد كرديم، و اهل كوفه غير حفص عمد بد و