ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٨٤ - تفسير

كه آنها خدمت جنّ نموده و از آنها تعليم غيب ميكنند و فساد اين در دين ظاهر است، پس براى خاطر اين ضرر امر نمود به پناه بردن از شرّ ايشان ابو مسلم گويد: نفاثات زنانى هستند كه افكار و آراء مردان را زده و آنها را از اهدافشان منصرف و بانديشه‌ها و آراء خودشان بر ميگردانيدند براى اينكه از عزم و راى تعبير بعقده و گره و از گشودن آن بنفث و دميدن ميكردند و عادت جارى شده بود كه هر كه در عقد و گره دميده بايد خود او آن را بگشايد.

((وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ)) و پناه ميبرم به پروردگار صبح از شرّ حسود آن گاه كه اظهار حسد كند زيرا اينكه حسد او را و اميدارد بر اينكه به محسود شرّى و ضررى برساند، پس خداوند امر فرمود كه از شر او پناه به خدا برند.

و بعضى گفته‌اند: كه اراده فرموده از شرّ خود حسود و زيان چشم او را زيرا كه چه بسا شده چشم و دل حسود اصابت كرده بمحسود و او را معيوب و ضرر زده و در حديث آمده كه چشم (چشم زدن) حق است، و گذشت در سوره قلم مطالبى در پيرامون چشم، و روايت شده كه ناقه عضباء پيغمبر ٦ هرگز در مسابقات عقب نمى‌افتاد و شترى و يا اسبى بر او سبقت نميگرفت، پس يك اعرابى آمد و پيشنهاد مسابقه كرد با عضباء و بر آن سبقت گرفت پس اين بر اصحاب دشوار آمد، پيغمبر ٦ فرمود، بر خداى عزّ و جل حق است كه بلند نكند چيزى را از دنيا مگر اينكه آن را پائين آورد.

و انس از پيغمبر ٦ روايت كرده كه هر كس چيزى‌