مفيد، طوسى و... پيش رفته است. اين علما اصول ياد شده را دركتابهايى كه براى همين امر اختصاص داده بودند، به عنوان فتواى خود ذكر كرده ا ند؛ كتابهايى همچون مقنع، هدايه، فقيه، مقنعه، نهايه، كافى، مراسم و...

دسته دوم : فتاوايى كه عالمان براساس مبانى اجتهادى از اصول متلقات استخراج كرده اند. (١٥)

از دسته اوّل با تعابيرى همچون «اصول اصلى» (١٦) ، «اصول متلقات» (١٧) ، «فتاواى متلقات» (١٨) ياد شده است و از دسته دوم به «فتاواى تفريعى» (١٩) تعبير شده است.

ازديدگاه آية اللّه‌ بروجردى دسته اول(فتاواى متلقات) خود به دو دسته تقسيم مى‌شوند:

الف) فتواهاى روشن و بى نياز از توضيح؛

ب) فتواهاى نيازمند به توضيح.

اگر چه بعد از آية اللّه‌ بروجردى، عالمان به اصل انديشه وى درتقسيم فتواها به اصول متلقات و فتواهاى تفريعى تاحدودى توجه كرده اند، امّا به انديشه وى در تقسيم بندى دسته اول(اصول متلقات) به دودسته «الف» و «ب» بى توجهى كرده اند با آن كه نظريه آية اللّه‌ بروجردى بدون توجّه به اين بخش از انديشه هايش ناقص مى‌نمايد.

به لحاظ اهميت اين بخش پنهان مانده، به نصّ عبارت دو كتاب تقريرات آية اللّه‌ بروجردى دراين زمينه مى‌پردازيم تابهتر بتوانيم داورى كنيم. در يكى از تقريرات، تقسيم اصول متلقات را به دو دسته، چنين مى‌بينيم:

ـ الاصول المتلقاة عن الائمة المعصومين(ع) بحيث عبّر فيها بعين ما نقل

(١٥) ر. ك: نهاية الاصول، ص٥٤٠؛ تقريرات في اصول الفقه، ص٢٩٧؛ التقريرات، ج٢، ص١٤٨.
(١٦) نهاية الاصول، ص٥٤٠.
(١٧) البدر الزاهر، ص٢١.
(١٨) التقريرات، ج٢، ص١٤٨.
(١٩) همان.