اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٩ - سوگنامه
بهترین «تاریخ علمی اجتماعی» را نوشت تا فراموشی نگردد باعث محو و زوال
او پی احیای آثار بزرگان بود و بس نه پی عنوان و شهرت، نه پی تحصیل مال
تا کند نام نکویان جاودان زحمت کشید روز و شب با پشتکار بی امان هشتاد سال
روزها را در پی تألیف و تدوین کتب شب بدرگاه خدا راز و نیاز و ابتهال
بهر خود بنهاد بر جا باقیات الصالحات باقیات الصالحاتی را که می بودش مَآل
نیست اندر اصفهان مانند این مرد بزرگ تا برای اهل علم و معرفت آدم مثال
اصفهان شد غرق ماتم از غم فقدان او اهل دانش سینه ها آکنده از حزن و ملال
سال شمسی یکهزار و سیصد و هفتاد و چار ارجعی بشنید از درگاه ذات ذوالجلال
بیست و شش روز از محرم چارمین از ماه تیر از سروش غیب بر گوشش ندا آمد تعال
غیر خوبی نیست در طومار عمرش احمدی شرح حال مهدوی بنمودم از هر کس سؤال
روح آن مرد خدا را در جنان محشور کن بارالها از کرامت با رسول اللّه و آل
عباس احمدی