اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٦٣ - سیّد محمّد رضا بهشتی
ملّا محمّد رضا مازندرانی
ملّا محمّد رضا بن ملّا محمّد هادی مترجم بن ملّا محمّد صالح مازندرانی، عالم فاضل. [از دانشمندان قرن دوازدهم هجری].
در اصفهان به تحصیلات علوم دینی پرداخته و ظاهرا مقارن حمله افغانها و سقوط اصفهان، از این شهر مهاجرت نموده و در بهبهان سکونت گزیده و به تدریس کتب فقه و حدیث پرداخته است. سیّد عبداللّه جزائری در کتاب «الاجازه الکبیره» او را با القاب عالی همچون «فاضل محقّق متکلّم رفیع المنزله» می ستاید و می نویسد در مدرسه خیرآباد از اعمال [توابع] بهبهان است و می گوید دو بار او را ملاقات کرده است یک بار در سفری که به زیارت عتبات عالیات می رفته و بار دیگر در بهبهان که جزائری در درس «شرح لمعه» او حاضر شده است.
[وی در یکی از سالهای دهه پنجم قرن دوازدهم هجری (بین سالهای ١١٤٠-١١٥٠) وفات یافته است.[١]]
سیّد رضا صدرزاده
آقا رضا صدرزاده فرزند آقا سیّد محمّد هادی صدرالعلماء بن سیّد عبدالوهاب شمس آبادی، فاضل محترم. او در مسجد شمس آباد که به نام مسجد صدرالعلماء نیز خوانده می شود، امامت نموده و سپس بر اثر فشار حکومت وقت، تغییر لباس داده و تصدی یکی از دفاتر رسمی ازدواج و طلاق را برعهده گرفت و تا هنگام وفات بدان اشتغال داشت. مشارٌالیه داماد حاج شیخ مهدی نجفی بود.[٢]
[وفاتش در ٢٣ آذر ١٣٣٤ش واقع شد و] در آرامگاه خانوادگی صدر هاشمی در
[١] فوائد الرضویه، ج٢، ص٥٣٥؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج٢، صص ٣٠٥ و ٣٠٦؛ علّامه مجلسی بزرگمرد علم و دین، صص ٥٥١ و ٥٥٢؛ الکواکب المنتشره، ص٢٦٨.
[٢] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٥٧؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج٣، ص٢٢٧.