اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٥٩ - سلیمان فابزانی
خواجه شاهکی فنائی اصفهانی
خواجه شاهکی اصفهانی متخلّص به «فنائی» از شعرای قرن دهم هجری. از اهالی قریه «رنان» ماربین اصفهان است (که اکنون به شهر پیوسته و از محله های اصفهان است). در اصفهان به تحصیل علم و ادب پرداخت و در فنون ادب و سیاق و حساب و موسیقی مهارتی به سزا کسب کرد. او از مردان متمکّن و معتبر قریه رنان و از بستگان نزدیک رئیس امیر یوسف رنانی بود. در جوانی شعر می سرود امّا در میان سالی دیگر شعر نگفت. «دیوان فنائی» بالغ بر پنج هزار بیت است. سال وفاتش معلوم نیست، امّا تا سال ٩٨٩ق در قید حیات بوده است.
از اوست:
عشقی داریم و سینه سوزانی دردی داریم و دیده گریانی
عشقی و چه عشقی عالم سوزی دردی و چه درد بی درمانی[١]
شاه محمّد اصفهانی*
شاه محمّد اصفهانی، از نقاشان هنرمند قرن دهم هجری است. وی پیرو سبک نقاشی سلطان محمّد بوده است. از آثار او «شاهزاده صفوی گل به دست» را می توان نام برد که در موزه هنرهای زیبای «بوستون» در آمریکا موجود است.[٢]
شاه مراد خوانساری*
شاه مراد خوانساری، موسیقیدان هنرمند قرن یازدهم هجری. در اصفهان ساکن بود و
[١] تذکره خلاصه الاشعار، (بخش اصفهان)، صص ٢٨٦. ٢٨٧؛ تذکره تحفه سامی، ص٢٣٧؛ تذکره آتشکده: بخش سوم از نیمه نخست، ص٩٤٧؛ تذکره روز روشن، ص٤٠٩؛ الذریعه، ج٩، ص٥٠٠؛ تاریخ نظم و نثر، ص٧١١.
[٢] هنر ایران، ص١١٠؛ کتابشناسی کتابهای خطی، ص٣٢؛ مجلّه نشر دانش، سال دهم، شماره ٤، خرداد و تیر ١٣٦٩، ص٤٢.