اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٨٣ - زین العابدین خادم اصفهانی
سرور اصفهانی
سرور اصفهانی، از ادباء و شعرای اصفهان است که در هند ساکن بوده است. این شعر از اوست:
تو که هر دم از تغافل، فکنی به خاک راهم چه شود اگر نوازی، به نگاه گاه گاهم
اگرم کشی به جایی، نروم ز درگه تو که به غیر آستانت، نبود گریزگاهم[١]
سرور بن عبداللّه*
سرور بن عبداللّه، خوشنویس هنرمند قرن یازدهم هجری. خط نسخ را خوش می نوشته است و در اصفهان ساکن بوده است.
او نسخه ای از «شواهد الاسلام» تألیف: ملّا رفیعا گیلانی را به خط نسخ در ماه ذیقعده سال ١٠٩٢ق کتابت نموده است که در کتابخانه آیت اللّه مرعشی موجود است.[٢]
سری اصفهانی
سری بن سلامه اصفهانی، از محدّثین شیعه در قرن سوم هجری است. شیخ طوسی وی را از اصحاب امام هادی علیه السلام دانسته است. وی را کتابی است که احمد بن ابی عبداللّه بن محمّد بن خالد برقی (صاحب محاسن) از او نقل کرده است.[٣]
سعد اصفهانی
[١] تذکره روز روشن، ص٣٥٤.
[٢] فهرست مرعشی، ج٤، ص٢٢٣؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج٤، ص١٠٧٩.
[٣] فهرست شیخ طوسی، ص١٥١؛ معالم العلماء، ص٥١؛ اعیان الشیعه، ج٣٤، ص١٤٨؛ مجمع الرجال قهپائی، ج٣، ص٩٨؛ معجم رجال الحدیث، ج٨، ص٤١؛ تاریخ تشیع اصفهان، صص ١٩٢ و ١٩٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٧٥؛ دائره المعارف تشیّع، ج٩، ص١٥٠.