اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٦٨ - زین العابدین شکوه
اصفهان به طبابت مشغول بوده و احمد بیگ اختر از دوستان صمیمی اوست که او را در حُسن اخلاق بی نظیر دانسته و او را مردی وارسته و در کمال استغنا وصف می کند. غزل را نیکو می سروده و «طبیب» تخلّص می کرده است.
از اوست:
می توان یافت ز سوز سخنم کآتش عشق بتان سوخت تنم[١]
میرزا زین العابدین طبیب اصفهانی*
میرزا زین العابدین طبیب اصفهانی، از اطبّاء حاذق قرن سیزدهم هجری است. در کرمانشاه ساکن بود.
آقا احمد کرمانشاهی در کتاب «مرآه الاحوال» در ذکر مشاهیر کرمانشاه می نویسد:
«عالی جناب مقدس القاب سلاله الاطیاب جالینوس الزّمان میرزا زین العابدین طبیب اصفهانی. وی در لوای برتری از اکثر اطبّاء بلندمرتبه برافراشته است و صبیه مرضیه اش در حباله نور چشمی آقا محمّد اسماعیل است».[٢]
زین العابدین نشاط اصفهانی
میرزا زین العابدین اصفهانی متخلّص به «نشاط» [از شعرای قرن دوازدهم هجری].
[در اصفهان ساکن بوده و لطفعلی بیگ آذر بیگدلی او را ملاقات کرده و می نویسد علاوه بر طبع شعر، خط را خوش می نوشته است] «نشاط» در سال ١١٧٢ق در شیراز وفات یافت. از اوست:
همعنان با غیر و از ما گرم استغنا گذشت نگذرد پیش خدا این ظلم اگر بر ما گذشت[٣]
[١] تذکره اختر، ج١، صص ١٣٦ و ١٣٧؛ تذکره مجمع الفصحاء، ج٥، ص٧٢١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٤٩؛ تذکره حدیقه الشّعراء، ج٢، ص١١٠٥؛ تذکره انجمن خاقان، ص٥٦٤.
[٢] مرآه الاحوال، ج١، ص١٨٦.
[٣] تذکره آتشکده، (نیمه دوم)، ص٦٥٧؛ لغت نامه دهخدا: ذیل «نشاط»، صص ٤٩٧ و ٤٩٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٩٧٦.