اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٤١ - محمّد زمان اصفهانی
نیازمندان و به دور از خودنمایی و ریا بود.
سرانجام در صبح یکشنبه ١٥ ذیقعده الحرام ١٤٠٧ق پس از یک عمل جرّاحی وفات یافته و در بقعه جدّ اعلای خود شیخ محمّد تقی رازی در تکیه مادرشاهزاده واقع در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.
ادیب فرزانه و شاعر توانا استاد میرزا فضل اللّه خان اعتمادی خوئی (برنا) در تاریخ وفاتش گوید:
در وفاتش مصرعی «برنا» نوشت «سوی جنت زین دین رفت از جهان»[١]
١٤٠٧ق
شیخ زین الدّین صغیر
شیخ زین الّدین صغیر بن شیخ علی بن محمّد بن شیخ حسن بن شیخ زین الدّین عاملی (شهید ثانی)، عالم فاضل صالح. در ظهر روز سه شنبه ١٨ ذیحجه ١٠٧٨ق متولّد و در حدود ١١٠٠ق در جوانی وفات یافت. او را شیخ زین الدّین «صغیر» گویند و عمّ بزرگوارش شیخ زین الدّین محمّد را «اوسط» و شهید ثانی را «کبیر» گویند. فاضل صالح بوده و پدرش در کتاب «الدّرُرَ المنثور» مجملی از شرح حال او را نوشته و گوید: در اصفهان متولّد و هم در این شهر وفات یافته، در مشهد مقدس مدفون گردید.[٢]
میر زین الدّین جنتی جزی
میر زین الدّین جزی معروف به «شیخ جنتی» و متخلّص به «جنّتی» شاعر ادیب [از سخنوران قرن یازدهم هجری] در کمال درویش و صلاح بوده و اعیان و فضلاء اصفهان
[١] تاریخ علمی و اجتماعی اصفهانی، ج٣، صص ١٠٥ و ١٠٦؛ مستدرک دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص١٠٦٤؛ گلشن اهل سلوک، ویرایش اوّل، صص ١٤٩ و ١٥١ و ویرایش دوم، صص ١١١ و ١١٢.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٦٥٦ و ٦٥٧؛ اعیان الشیعه، ج٣٣، ص٢٩٨؛ الکواکب المنتشره، ص٢٣٥.