اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤١٢ - محمّد شفیع نائینی خوراسکانی
یاور مظلومان بود و برای کمک به آنان همواره پیشقدم می شد.
او به عبادت فراوان و انجام واجبات و مستحبّات و تلاوت قرآن اهتمام بسیار داشت. و با برخی از عرفاء و علمای ربّانی خصوصا حاج آقا رحیم ارباب حشر و نشر داشت و از انفاس قدسیه آنان فیض می برد.
او در اواخر عمر به سکته مبتلا شده و از قوای جسمانیش کاسته شد و عاقبت پس از بازگشت از زیارت حضرت ثامن الائمه علیه السلام در پاییز سال ١٣٨٢ش دچار سانحه تصادف شده و چند روز پس از عمل جراحی روز ٥ رمضان ١٤٢٤ق وفات یافت.
فرزند او حاج سیّد عبدالحمید صفوی در جبهه های نبرد ایران و عراق به شهادت رسید و دو فرزند دیگرش حاج سیّد محمّد باقر و سیّد حسام الدّین در زمان حیات پدر وفات یافتند و بار سنگین فراق بر سینه پدر نشست. امّا او تا آخر عمر از جادّه صبر و رضا خارج نشد و مصائب را تحمّل کرد.[١]
سیّد شهاب الدّین ضیاء الواعظین
سیّد شهاب الدّین ضیاء الواعظین حسینی، از خطباء اهل منبر، متوفی ١٣٦٣ق به سن قریب به ٩٠ سالگی و مدفون در بیرون بقعه آقا حسین خوانساری در تخت فولاد.[٢]
شهدی اصفهانی
شهدی اصفهانی، از شعرای اواخر دوره قاجاریه است. او از دوستان میرزا ابوالقاسم محمّد نصیر طرب اصفهانی بوده و طرب در قصیده انجمنیه خود، او را به عنوان شاعر اطعمه ساز ذکر کرده است.[٣]
شهدی بختیاری*
[١] وفیات علمای معاصر اصفهان، خطی.
[٢] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١١٠.
[٣] دیوان طرب، ص٢٦١؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج٢، ص٩١٤.