اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٨ - شیخ رحیم مایل اصفهانی
از اوست:
دنیاست تخته، خلق بود مهره، طاس بخت تا بر که طاس روی کند در قمار عشق[١]
رسول بهروان
رسول بهروان بن محمّد جواد، شاعر ادیب [از سنخوران قرن چهاردهم هجری [در سال ١٣١٥ق در کوهپایه اصفهان متولد گردید. در کسب علوم و فضائل خصوصا تاریخ و ادب رنجها برده و زحمت ها کشیده و از اساتید فنّ شعر و ادب در اصفهان بود. او سالها در دبیرستانهای اصفهان به تدریس ادبیات مشغول بود [و سرانجام در ١٣ فروردین ١٣٤٤ش وفات یافته و در تکیه خلیلیان واقع در تخت فولاد اصفهان مدفون شد]. در شعر طبعی روان داشت.[٢]
بهروان برادر شاعر مشهور حسین سخنیار (مسرور اصفهانی) است.
شیخ رسول جعفریان*
رسول جعفریان (فرزند عباس) نویسنده، محقّق، مورّخ و دانشمند فاضل معاصر، در سال ١٣٤٣ش در قریه پزوه از شهر «خوراسگان» (از توابع اصفهان) در خانواده ای با ده فرزند به دنیا آمد. دوره دبستان و راهنمایی را در زادگاهش گذراند و سپس برای تحصیل علوم به اصفهان آمد و به مدرسه ذوالفقار رفت. وی در مدت اقامت در اصفهان، به صورت آزاد از مدارس دینی دیگری چون «نیماورد»، «نوریه» و «جده کوچک» استفاده می کرد.
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص١٧٩.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٩٥؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، صص ٥٣٩ و ٥٤٠؛ تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی.