اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٩٩ - سیّد محمّد رضا روضاتی
محلّه «بَرزان» اصفهان متولّد شد. او پس از تحصیل در دبستان به کار پرداخته و چندی بعد در کارخانه زاینده رود به کار پرداخت و در کنار آن تحصیل را ادامه داده و مدرک ششم ابتدایی را دریافت کرد. او پس از ١٢ سال کار در کارخانه را رها کرد.
این شعر از اوست:
دل مکن خوش بر صدای دلنشین زندگی چون که مضرابش گهی ذیل و گهی بم می زند[١]
آقا سیّد محمّد رضا داماد
آقا سیّد محمّد رضا داماد بن سیّد حسن، عالم فاضل و واعظ ماهر، پدرش داماد حاج میرزا محمود کلباسی بوده و لذا او به «داماد» شهرت داشته است. درا صفهان روزگار به وعظ و خطابه می گذرانده و در ١٣ جمادی الثّانی ١٣٧٤ق وفات یافته و در بقعه میرزا ابوالحسن بروجردی در تخت فولاد اصفهان مدفون شد. ماده تاریخ وفاتش را میرزا حبیب اللّه نیّر اصفهانی چنین سروده است:
فَقَدتُ «ادیبا» انقصه وارّخ «رضا الدّاماد مسکنه الجنان»[٢]
١٣٧٤=١٨-١٣٩٢
رضا قدم زن اصفهانی*
حاج رضا قدم زن فرزند حسن، از شعرای معاصر اصفهان در سال ١٣٠٠ش در اصفهان متولّد شد و پس از تحصیل در مکتب خانه، در کارخانه های وطن و ریسباف به کار پرداخت. و در اواخر عمر به کسب مشغول بود. گاهی شعر می سرود ولی در
[١] زنده رود تا حیدربابا، ص١٣٢؛ تذکره شعرای استان اصفهان، ص١٠٨.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٥٤؛ تاریخ اصفهان (جابری)، ص٣٤٠؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٨٧؛ بوستان فضیلت، ص١٩٧.