اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٤٦ - میرزا سلمان حسابی نطنزی
تحصیل، اندکی در خارج از محیط مدرسه درس خوانده و از اوّل جوانی سرودن شعر را شروع نمود. دو جزوه از دیوان اشعارش به چاپ رسیده است. مشارالیه در انجمن ادبی پروانه شرکت می نمود.
او در اواسط رمضان المبارک ١٤١١ق وفات یافته و در قبرستان باغ رضوان اصفهان مدفون شد.
از اوست:
عهد با رشته زلف تو پری چون بستم رشته مهر و وفا از همه کس بگسستم
ساقیا زان مِی پر نَشئه که دادی به کفم نه عجب گویم اگر تا به قیامت مستم[١]
سیف اللّه شباویز اصفهانی*
سیف اللّه قیصری متخلّص به «شباویز» فرزند درویش علی بن نعمت اللّه، شاعر ادیب معاصر اصفهان، در اوّل مهر ١٣١٩ش در خانواده ای از قوم بختیاری در منطقه «سرخون» از توابع اردل (در چهارمحال و بختیاری) متولّد شد. در کودکی به همراه خانواده به آبادان منتقل و در دبستان فرهنگ آبادان تحصیلات ابتدایی را به پایان رساند. دوره دبیرستان را هم در دبیرستان رازی آبادان طی نمود. آنگاه در دانشگاه اصفهان پذیرفته شد و در رشته زبان و ادبیات فارسی به تحصیل پرداخت و در سال ١٣٤٣ موفق به اخذ لیسانس گردیدو او ١٠ سال در آبادان و بهبهان به تدریس مشغول بود. سپس به اصفهان منتقل شده و به تدریس در دبیرستان های این شهر ادامه داد تا اینکه در سال ١٣٧٧ش بازنشسته شد. او از ورزشکاران به نام خوزستان بوده و بنا به تشویق مرحوم نامجو به وزنه برداری پرداخته و در سال ١٣٤٣ش در مسابقات کشوری وزنه برداری نایب قهرمان شد. او ٢٠ سال به ورزش وزنه برداری مشغول بوده و دوره آموزش بین المللی داوری وزنه برداری را نیز دیده است.
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٢٥٨؛ مزارات اصفهان، ص١٢٨.