اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٥٦ - حاج میرزا سلیمان رکن الملک
معماری و بنّایی مشغول بوده و چندی بعد وزیر داروغه که ملازم دورمیش خان شاملو بود گردید. کم کم کار او پیشرفت کرد و در دستگاه حکومتی شاه اسماعیل راه یافته و به وزارت برگزیده شد. و با سخاوت و گشاده دستی به نیازمندان اعانت نمود. امّا چون امراء و اعیان پیرامون شاه اسماعیل را حرمت نمی نهاد، برخی از امراء کینه او را به دل گرفته و کمر به نابودی او بستند و هنگامی که میرزا شاه حسین از دولتخانه شاه اسماعیل در تبریز به خانه برمی گشت مهتر شاهقلی رکابدار و جمعی از فتنه جویان بر سر او ریخته] در چهارشنبه ٢٨ جمادی الاوّل سال ٩٢٩ق او را به قتل رساندند. [شاه اسماعیل از مرگ او متأسف شده و شاهقلی را که به شیروان گریخته بود دستگیر کرده و به خانواده شاه میرزا حسین سپرد و آنان قاتل را قصاص کردند.
ضیاءالدّین میرم مرثیه ای جهت او سروده و مادّه تاریخ آن عبارت «شاه شهیدان کربلا» است.
برخی تذکره نویسان شرح حال انی میرزا شاه حسین اصفهانی را با شاعر دیگری به نام شاه حسین میوه فروش اصفهانی (متخلّص به «سیاقی» و متوفی به سال ٩٤١ق در هم آمیخته و آن دو نفر را یکی پنداشته اند. همچنین برخی شغل او را که بنّایی بوده، «ثنایی» خوانده و گمان کرده اند که تخلّص اوست و این پندارها اشتباه است.
میرزا شاه حسین بسیار کم شعر می گفته و این بیت از اوست:
عاشقان هجر تو را مونس جان ساخته اند وصل چون نیست میسّر به همان ساخته اند[١]]
[١] احسن التّواریخ، صص ٢٣١-٢٣٥؛ تذکره تحفه سامی، صص ٨٩ و ٩٠؛ وقایع السّنین و الاعوام، ص٤٥٤؛ آثار الشیعه، ج٤، ص٩٤؛ تذکره آتشکده: بخش سوم از نیمه نخست، ص٩٤٥؛ تذکره روز روشن، ص٣٤٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٥٢٩ و ٥٣٠؛ رجال حبیب السیر، صص ٢٥٧-٢٦٢.