اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٣٦ - زکی ندیم مشهدی
دوشم همه شب درد در افزایش بود گریان شدم از هجر تو و جایش بود
وین طرفه که با این همه محنت، شب دوش با نسبت شب ها شب آسایش بود
زیاد اعجم
ابو اَمامه زیاد بن سلیمان (یا سلیم) اعجم عبدی، از شعراء دولت بنی اُمیّه، در زبانش لکنتی بود، از این رو وی را «اعجم» گفتند. در اصفهان متولّد گردیده و بزرگ گردید و سپس به خراسان منتقل شده عمر زیادی یافته و در آنجا وفات یافته است.
بیشتر اشعارش در مدح امراء زمان است. از جمله مدیحه ای که جهت جناب عبداللّه الجواد فرزند جعفر طیّار سروده است. او در حدود سال ١٠٠ق وفات یافته است.[١]
زیاد اصفهانی
ابوحمزه زیاد بن طلحه اصفهانی [از محدّثین عامه اصفهان در قرن سوم هجری است[ از «اَعمش» و «حمزه زیّات» حدیث نقل کرده و عامر از او روایت می کند.[٢]
زیاد خرجانی اصفهانی
ابوالعبّاس زیاد بن محمّد بن زیاد بن هیثم خرجانی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. از «حسن بن محمّد دارکی»، «محمّد بن حمزه بن عماره» و «محمّد بن احمد بن عمرو ابهری» و دیگران روایت نموده و ظاهرا در سال ٣٧٨ق در اصفهان وفات یافته است.[٣]
[١] الاعلام، ج٤، ص٩١؛ نهضت شعوبیه، ص١٨٠.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١٧ ص٣١٩؛ طبقات المحدثین، ج٢، ص١٩٤؛ نهضت شعوبیه، ص١٨٠.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٣٢٠؛ المشتبه، ص١٤٧.