اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٦٣ - سهل ابهری
نظام الملک طوسی است.[١]
حاجی شجاع بناء اصفهانی
استاد حاجی شجاع بن استاد قاسم بناء اصفهانی، از هنرمندان قرن یازدهم هجری. از بنایان زبردست اصفهان بوده و نزد پدرش شاگردی کرده و به استادی رسیده است. از آثار او: قسمت الحاقی مسجد شاه [مسجد امام کنونی] معروف به مسجد شاه سلیمان است که آنرا در سال ١٠٧٨ق به پایان رسانیده است [و رقم او در این اثر چنین است:
«عمل فقیر شجاع بن مرحوم استاد قاسم البنّاء الاصفهانی».
از آثار او بنای «مصلا» در امتداد خیابان مشهد مقدس در سال ١٠٨٧ق و مرمت تعمیر مسجد جامع گوهرشاد مشهد در سال ١٠٨٨ق هنوز باقی است.[٢]]
میرزا شجاع سیستانی
میرزا شجاع سیستانی، شاعر ادیب قرن یازدهم هجری. پسرعموی ملک حمزه سیستانی است. از سیستان به اصفهان آمد و در محلّه عباس آباد اصفهان ساکن شد. در سخن شناسی و معنی پردازی کمال مهارت را داشت و انواع شعر را نیکو می سرود. در زمان تألیف تذکره نصرآبادی (حدود ١٠٨٣ق) هنوز جوان بود.
این رباعی از اوست:
گر سکّه دل بر سخن خویش زنی کی حرف بدی ز دشمن خویش زنی
بدگویی خلق همچو چنگ و دُهُلست منواز که خود بر دهن خویش زنی[٣]
[١] مدارس نظامیه، ص٥٧؛ طبقات (سبکی)، ج٤، ص٣١٨.
[٢] کارنامه بزرگان ایران، ص٢٤٦؛ گنجینه آثار تاریخی اصفهان، ص٤٥٧؛ بناهای تاریخی خراسان، ص٢٥؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص٣٥٤؛ مطلع الشّمس، ص٤٢٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٩٢؛ آثار ملّی اصفهان، ص٤٧١؛ دائره المعارف تشیّع، ج٩، ص٥٢٤.
[٣] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٥٢؛ بزرگان سیستان، ص٢٢٨؛ الذریعه، ج٩، ص٥٠٧.