اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٠١ - سراجای حکاک
جمله: میر محمّد معصوم عقیلی شیرازی از محضر او کسب فیض کردند. میر معصوم عقیلی در جمادی الثّانی ١٠٨٢ق از او اجازه روایت گرفته است.
وی در سال ١٠٩٢ق وفات یافت.
کتب زیر از تألیفات اوست:
١. رساله «احیاء موات» ٢. «حاشیه بر حاشیه تهذیب المنطق»٣. «روض الجنان فی حیاء الابدان»٤. «مفاتیح الاحکام فی شرح آیات الاحکام» که نسخه های متعددی از آن موجود است. از جمله نسخه ای به شماره ٤٨٢٨ مورخ ١٥ رمضان ١٠٧١ق ظاهرا به خط مؤلف، در کتابخانه مجلس شورای اسلامی و نسخه ای دیگر به شماره ٢١٤٠ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم.[١]
محمّد سعید نقشبند یزدی (مجنون)
محمّد سعید نقشبند [بن لطف اللّه یزدی] معروف به «سعیدای نقشبند» از شعراء و ادبای قرن یازدهم هجری.
سالها در اصفهان ساکن بود و در فن نقشبندی استاد بود. پسرانش هم به شعربافی مشغول بوده اند. علاوه بر هنر نقشبندی، از علم و فضل با بهره بوده و شعر را نیکو می سرود و از دوستان «صائب تبریزی» و «جلالای یقین» بود و در شعر «مجنون» تخلّص می کرد.
[در کتابخانه آیت اللّه مرعشی نجفی مجموعه ای به شماره ٩٢٦٣ شامل چند رساله (از جمله رساله های خواجه صائن الدّین علی ترکه) وجود دارد که سعیدای نقشبند مالک آنها بوده و در محرم ١٠٦٣ق یادداشت تملک بر آن نوشته و مهر خود «موفق ز لطف
[١] جامع الرّواه، ج٢، ص١١٨؛ نجوم السّماء، ص٢٦٧؛ الذریعه، ج١١، ص٢٧٥ و ج١٣، ص٣٠٢ و ج٢١، ص٢٩٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٧١؛ فهرست مجلس، ج١٢، ص١٩٩؛ فهرست مرعشی، ج٦، ص١٤٩؛ تذکره نصرآبادی، ج١، ص١٤٨؛ تراجم الرّجال، ج٢، ص٧٧٣.