اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٢٤ - شکر ابهری اصفهانی
حاج میرزا صادق در ٢١ ذی القعده الحرام سال ١٢٤٨ق وفات یافته و در ایوان شمالی مسجد خود مدفون گردید. بر روی سنگ قبر اشعاری در هفت بیت به خط نستعلیق برجسته منقور است با این مطلع:
معدن جود و سخا، جامع دنیا و دین مجمع صدق و صفا، پیرو اهل یقین
آن که به تأیید حق، برد سبق از سبق کرد بنا مسجدی، رشک سپهر برین
تا آنجا که گوید:
از پی تاریخ او خواست برآرد خرد از صدف بحر نظم، لؤلؤ دُرّ ثمین
جلوه گر افتاد عقل، از پی تاریخ فوت گفت: «لکان هو جامع فضل مبین»[١]
حاج ملّا محمّد صادق
حاج ملّا محمّد صادق، عالم فاضل [از علمای گمنام قرن سیزدهم هجری] در اصفهان ساکن بوده و در ٢٠ ذیقعده ١٢٦٤ق وفات یافته و جنب مزار فاضلان در تخت فولاد مدفون شد.[٢]
[مؤلف فقید نام او را با نسبت «یزدی» آورده و نوشته اند که در یزد متولّد شده و در اواخر عمر به اصفهان آمده است. اما بر روی سنگ نوشته مرمر منصوب بر قبر این عالم نسبت «یزدی» دیده نمی شود و چنین مطلبی در منابع معتبر هم دیده نشد.]
صادق اصفهانی
صادق اصفهانی معروف به «صادقای گاو» شاعر ادیب [در قرن یازدهم هجری]. خادم مسجد جامع اصفهان بوده و گاهی شعر می سروده و بسیار شوخ طبع و خوش
[١] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، ص٧٦٢؛ مزارات اصفهان، صص ٣١٢ و ٣١٣.
[٢] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٦٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧١٣؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٦٤.