اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٠٥ - آقا سیّد محمّد رضا داماد
فاضل سراب (معروف به تکیه جویباره ای ها) در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.[١]
[مادّه تاریخ فوتش را استاد فرزانه و شاعر توانا آقای میرزا فضل اللّه خان اعتمادی خوئی متخلّص به «برنا» گوید:
بتاریخ وفاتش زد رقم «برنا» «رضای صالحی بود عابد و عالم»
١٣٨٦]
استاد محمّد رضا اصفهانی
استاد محمّد رضا بن استاد حسین بناء اصفهانی، از هنرمندان زبردست عهد صفویه است. اثر جاویدان او بنای مسجد شیخ لطف اللّه اصفهان، زیباترین بنای تاریخ اسلامی جهان است که در زمان شاه عباس اوّل، در سالهای ١٠١٢ تا ١٠٢٨ق ساخته شده است. در داخل محراب کاشیکاری مسجد شیخ لطف اللّه نام او چنین آمده است:
«عمل فقیر محتاج برحمت خدا محمّد رضا بن استاد حسین بنّاء اصفهانی ١٠٢٨»[٢]
رضا بینا
رضا قربانی مهر متخلّص به «بینا» فرزند آقا حسین جان، شاعر و ادیب معاصر در سال ١٢٨٨ش در بندر انزلی متولّد شد. در جوانی به استخدام بانک ملی ایران در آمد و در اصفهان ساکن شد. علاوه بر شعر و ادب به زبانهای فرانسوی و روسی آشنا بود. وی در انجمن های ادبی اصفهان همچون انجمن کمال [و انجمن صائب] شرکت می کرد [او در ٤ ربیع الاول ١٤٠٢ مطابق با دهم دی ١٣٦٠ش وفات یافته و در تکیه خلیلیان در تخت فولاد مدفون شد. وی علاوه بر شعر، داستانهای متعددی نیز نوشته و آثارش در
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٢٨؛ سیری در تخت فولاد، ص١٠٣؛ بیان المفاخر، ج٢، ص١٨٦.
[٢] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، ص٤٠٢؛ کارنامه بزرگان ایران، ص٢١٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٢٠.