اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٩٧ - شیخ محمّد رضا جرقویه ای حائری
مطبوعاتی، وارد کارهای دولتی شد. مدّتی معاون وزارت معارف بود. در دادگستری تهران مدّتی دادستان شد. عاقبت از آن کار کناره گرفته و اوقات را به مطالعه گذراند.
در شعر طبعی روان و قدرت فراوان داشت. او کتابخانه ای ارزشمند با هزاران نسخه نفیس داشت که در آن زمان پس از کتابخانه مرحوم حاج حسین آقای ملک، دومین کتابخانه بزرگ تهران بود. این کتابخانه به وسیله دختر مرحوم نائینی وقف کتابخانه آستان قدس رضوی شد.
او مقالاتی در مطبوعات نوشته است از جمله: شرح حال مُتنَبّی شاعر بزرگ عرب (در مجله ارمغان) و مقاله «انتقاد ادبی» در علم نحو.
سرانجام در ١٨ رمضان ١٣٥٠ق وفات یافته و در جوار حرم مطهر امام رضا علیه السلام در مشهد مقدس مدفون شد.[١]
مادّه تاریخ فوتش را عبرت نائینی چنین گفته است:
«عبرت» ز عقل سال و فاتش سؤال کرد آهی کشید و گفت: «صد افسوس از رضا»
١٣١٠ش
آقا سیّد محمّد رضا سادات
آقا سیّد محمّد رضا سادات فرزند آقا میرزا حسن بن میرزا محمّد بن میرزا محمّد باقر بن میر محمّد صالح آقا دگمه چین.
عالم فاضل جلیل [از علمای قرن چهاردهم هجری] امام جماعت مسجد علیقلی آقا در اصفهان بوده و در بعدازظهر چهارشنبه ٧ جمادی الثّانیه ١٣٧٨ق در سن ٧٥ سالگی وفات یافته و در صحن تکیه گلزار در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.[٢]
[١] تاریخ جراید و مجلات ایران، ج٢، صص ١٤٧-١٥٠؛ تذکره سخنوران نایین، صص ٥٣ و ٥٤؛ نایین بلده طیّبه، صص ١١٠-١١٤؛ مشاهیر مدفون در حرم رضوی، ج٢، صص ١١٢-١١٤.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٧٦؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٨٣.