اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٦٦ - میرزا محمّد صادق کتابی
علم و ادب آموخته و به حرفه صحافی مشغول شده است. [آنگاه به طهران رفته و در کارخانه دارالطّباعه خاصّه (چاپخانه دولتی) به صحافی پرداخته است.] در فنون شعر و ادب مهارت داشته و دیوان اشعارش به طبع رسیده است. از مردان صافی ضمیر و عارف مسلک بوده و مرید حاج محمّد کاظم سعادت علی شاه اصفهانی شده و به لقب «روشن علی» ملقّب شده است. او سرانجام در سال ١٣٠٥ق وفات یافته و جنازه اش به نجف اشرف حمل شده و مدفون گردید. در انواع شعر قصیده و غزل را خوب می گفته و با شعراء و فضلای طهران معاشر و مأنوس بوده است.
از اوست:
ما نشناسیم هیچ، نیک و بد روزگار در دل ما یاد دوست، بر لب ما ذکر یار
عقل من و هوش من، بُرد و به تاراج برد عشوه عابد فریب، غمزه زاهد شکار[١]
محمّد صادق سرکانی
محمّد صادق بن محمّد علی سرکانی همدانی [از فضلاء قرن یازدهم هجری[ مجموعه ای شامل ٢٦ رساله و مقاله ترجمه از جمله «شرح فارسی موجز»، «ترجمه رساله شهید در عمل بقول میّت»، «ترجمه رساله جمعه» کرکی و «ترجمه رساله اجتهاد» شهید که در یکشنبه ٧ ربیع الاولی ١٠٣٣ق در اصفهان به خط نسخ نوشته و اصل آن در کتابخانه وزیری یزد و میکروفیلم آن در کتابخانه مرکزی دانشگاه طهران موجود است.[٢]
[١] طرائق الحقائق، ج٣، صص ١٦٥ و ١٦٦؛ تذکره مدایح معتمدّیه: خطی؛ مجمع الفصحاء، ج٤، ص٣٢٢؛ شمس التّواریخ، ص٨٤؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج١، صص ٦٩١-٦٩٤.
[٢] فهرست میکروفیلم های دانشگاه، ص٧٠٣.