اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٢٨ - میرزا شکراللّه منعم اصفهانی
در عشق تو ای از می خود کامی مست در گوشه بی غمی نشستم پیوست
از بس که گزیدم سر انگشت دریغ کوتاه شد از دامن امیدم دست[١]
میرزا صادق خان انصاری
میرزا صادق خان انصاری، [از ادباء و فرهنگیان قرن چهاردهم هجری است] در طهران سکونت داشته و در سال ١٣٧٩ق وفات یافته است. در این سال حبیب اللّه نیّر، و حسن اهتمام از شعرای اصفهان نیز وفات یافتند. استاد فضل اللّه خان اعتمادی خوئی (بُرنا) در مادّه تاریخ وفات این سه نفر چنین سروده است.:
سال تاریخشان ز مقطع جو همچو «برنا» اگر که هشیاری
«سه ادیب معزّز و دانا نیّر و اهتمام و انصاری»[٢]
محمّد صادق انیس اصفهانی
محمّد صادق اصفهانی متخلّص به «انیس» شاعر ادیب. [از سخنوران قرن سیزدهم هجری] در اصفهان به تجارت مشغول بوده و به حُسن خُلق معروف بوده است.
از اوست:
جان به سختی می دهد از دوری جانان انیس مژده بادا خلق، یک چندی اَجَل بیکار نیست[٣]
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ٥٨-٦٠؛ گلستان هنر، صص ١٥٢ و ١٥٣؛ تذکره منتخب اللطایف، ص٣٩٥؛ تذکره شمع انجمن، ص٣٩٥؛ تذکره حسینی، ص١٨٦؛ ریحانه الادب، ج٣، ص٤٠٥؛ دانشمندان آذربایجان، صص ٢١٢ و ٢١٣؛ فرهنگ معین، ج٦، ص٩٧٣؛ الذریعه، ج٩، ص٥٨١ و ج٢٠، ص٢٧ و ج٢٣، ص٣١؛ لغت نامه دهخدا: ذیل «صادقی»، ص٦٥؛ تاریخ نظم و نثر، ص٤٥٧؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، صص ٢٩٨-٣٠٢.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٣٣١.
[٣] تذکره نگارستان دارا، ج١، ص١٧١؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج١، ص١٩٨؛ تذکره منظوم رشحه، ص١٨؛ تذکره اختر، ص٢٣؛ تذکره دلگشا، صص ٤٨٢ و ٤٨٣؛ مصطبه خراب، ص١٠؛ تذکره مجمع الفصحاء، ج٤، ص١٣٩؛ تذکره شبستان، صص ٦٣ و ٦٤؛ تذکره انجمن خاقان، صص ٤٧٠ و ٤٧١.