اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٧٩ - رضا رضوانی
مهدی بود و عاقبت در زمان وزارت میرزا مهدی وفات یافت.[١] (میرزا مهدی در سال ١٠٧١ق به وزارت رسیده و لقب «اعتمادالدّوله» را دریافت نموده است).
از اوست:
بس که از آه من غبار گرفت سرزمین ها در آسمان دارم
پیکرم وقف سنگ طفلان باد تا شکستن در استخوان دارم
رضا علی هزارجریبی
رضا علی بن جان بیک هزارجریبی [مازندرانی از کاتبان قرن سیزدهم هجری [در سال ١٢١٥ق از کتابت مجموعه ای شامل «مفاتیح الشرایع» فیض کاشانی و «صیغ العقود» علّامه مجلسی به خط نسخ در داراسلطنه اصفهان فراغت یافته است. کتاب به شماره ١٥٧٥ در کتابخانه دانشکده الهیات و معارف اسلامی مشهد مقدس موجود است.[٢]
رضا قلی ادیب شیرازی*
رضا قلی شیرازی متخلّص به «ادیب» خوشنویس هنرمند و شاعر ماهر اواخر عهد قاجاریه. از اهالی شیراز است. امّا در اواخر عمر به اصفهان آمده و در انجمن ها و محافل ادبی این شهر شرکت نموده است. خط نستعلیق را خوش می نوشت و علاوه بر قطعه نویسی و کتابت، در کتیبه نویسی نیز مهارت داشت. او سرانجام در سال ١٣٣٠ق در شیراز وفات یافته و در تکیه حافظیه مدفون شد. از تألیفات او کتاب «اخلاقیه» است که در سال ١٣١٤ق به خط خود کتابت کرده و به شماره ٩٥٠٦ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، ص١٢١.
[٢] فهرست الهیات مشهد، ج٢، ص٧١١.