اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٩٥ - میرزا محمّد شریف تجرید اصفهانی
است. در اوایل حال مُشِرف باغات سلطنتی بوده و کم کم به مقامات بالاتر دست یافته و عاقبت مستوفی الممالک موقوفات دولت صفویّه شد. پس از آنکه میرزا مهدی اعتمادالدّوله، به صدارت رسید، او از آن منصب عزل شده و در منزل عزلت گزید و به تحقیق و تألیف و مصاحبت با دانشمندان و شعراء پرداخت. [و سرانجام در سال ١٠٩٥ق وفات یافت.]
گاهی شعر نیز می سرود. این بیت از اوست:
سوخت ما را ز آشنایی هر که بزم افروز شد آفت پروانه باشد شمع چون روشن شود[١]
در اغلب علوم چون کلام، تاریخ و ادبیات مهارت داشته و سال وفاتش معلوم نیست.
کتاب «بحرالفوائد و عقد الفرائد» به فارسی، در علم تاریخ از اوست که آن را به نام شاه عباس دوّم نوشته و در ٥ جلد آن را به پایان رسانیده است. نسخه های فراوانی از این کتاب در کتابخانه ها موجود است. این کتاب هنوز به طبع نرسیده است.[٢] [٢. «نسب نامه» که در سال ١٠٩٠ق به نام شاه سلیمان صفوی آن را تألیف کرده و نسخه ای از آن در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است.[٣]]
میرزا محمّد شفیع ورزنه ای*
میرزا محمّد شفیع ورزنه ای اصفهانی، از صاحب منصبان دولت صفوی است. او وزارت دارالعباده یزد را برعهده داشته و در سال ١١٠٦ق وفات یافته است.[٤]
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ٩٩ و ١٠٠؛ تذکره غنی، ص٧٤.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٩٩؛ الذریعه، ج٣، ص٤٤؛ الرّوضه النّضره، ص٢٦٣؛ فهرستواره کتابهای فارسی، ج١، ص٥٦٧؛ فهرست وزیری، ج١، ص٣٣٦؛ فهرست مرعشی، ج١١، ص٣٠١ و ج١٩، ص٤٣؛ فهرست مدرسه حجّتیه، ص١٠٠؛ فهرست احیاء، ج٦، صص١١٤ و ١٢٤ و ج٧، ص١٣١؛ فهرست عکسی احیاء، ج٢، ص١٢٨.
[٣] فهرست مرکزی دانشگاه تهران، ج١٦، ص٥٨؛ فهرستواره کتابهای فارسی، ج٢، ص١٠٩٤.
[٤] دستور شهر یاران، ص٨١.