اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٢ - ربیع دیمرتینی
محمّد ربیع بن محمّد شفیع کاتب اصفهانی، از کاتبان و خوشنویسان قرن یازدهم هجری است. او نسخه ای از «الاربعون حدیثا» تألیف: شیخ عزّالدین حسین حارثی عاملی (پدر علّامه شیخ بهائی) را به خط نسخ در ٧ ربیع الثانی ١٠٩٣ق کتابت کرده که اینک در کتابخانه مرحوم سیّد رضا ابوالبرکات در اصفهان موجود است.[١]
ربیع دیمرتینی*
ربیع بن حاجی علی عسکر دیمرتینی جی اصفهانی از کاتبان عهد شاه سلطان حسین صفوی در قرن دوازدهم هجری است. او جلد اول «بحارالأنوار» تألیف علّامه مجلسی را در ٤ ربیع الاوّل ١١٣٤ق کتابت کرده است که در کتابخانه علّامه محقق حاج سیّد محمّد علی روضاتی موجود است.[٢]
«دیمرتین» از دهات جی اصفهان است که گویا در روزگار ما به آنجا «تیمیارت» می گویند.
آقا محمّد ربیع خوانساری
آقا محمّد ربیع بن آقا رضی الدّین محمّد بن آقا حسین خوانساری از فضلاء قرن دوازدهم هجری در اصفهان سکونت داشته و در سال ١١٥٩ق به هند رفته و مورد احترام محمّد شاه پادشاه هند واقع شده و میرزا نجف خان به تعظیم او کوشیده است. به ندرت شعر می گفت [لذا نسبت دادن دیوان شعر به او از سوی مؤلّف «الذریعه» جای تأمّل است.]
از اوست:
کی سر و برگ تماشای بهار است مرا گل به چشم از غم هجران تو خار است مرا[٣]
[١] فهرست سه کتابخانه اصفهان، ص٦٥.
[٢] فهرست کتب خطّی اصفهان، ج١، ص٧١.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٥٦٠؛ صحف ابراهیم، ص١٤٦؛ تذکره روز روشن، ص٢٨٨؛ الذریعه، ج٩، ص٣٥٥؛ تذکره منتخب اللطایف، ص٣٠٧.