اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٤٢ - سیّد شهاب الدّین ضیاء الواعظین
منم از عشق او سوزان سمندروار در آتش ز هجر او شده بیرون ز تن تاب و توان من
نه روز آرام دارم نی شب از عشقش برد خوابم تنم فرسود و رفت از کالبد هوش و روان من[١]
صادقِ ملّا رجب
ملّا محمّد صادق بن ملّا رجبعلی اصفهانی معروف به «صادقِ ملّا رجب» از شعرای هزل سرا و خوشنویسان اصفهان در قرن سیزدهم هجری است.
در شعر طبعی روان داشته و به لهجه اصفهانی شعر می گفته و طبعش به هزل و هجو مایل بوده است. از راه کتابت امرار معاش می نموده[٢] [و خطوط نسخ و ثلث را نیکو می نوشته است. میرزا یحیی دولت آبادی او را در کهولت و اواخر عمرش ملاقات کرده و توصیفی جالب و ظریف از زندگی شاعرانه او ارائه داده است.[٣]]
وی سرانجام در سال ١٣٠٥ق وفات یافته و در قبرستان سر قبر آقای اصفهان مدفون شد.[٤] و پس از تخریب قبرستان، مزاراو را هم از بین بردند.
[دیوان صادق ملّا رجب در سال ١٣٠٩ق چاپ سنگی شده است. دو نسخه خطی از آن نیز موجود است. یکی نسخه ای به خط نستعلیق و مورخ چهارشنبه ٢٥ جمادی الاوّل ١٣١٩ق موجود در کتابخانه دکتر حسین مفتاح در تهران.[٥] و نسخه ای دیگر به خط نسخ، به سال ١٣٠٤ق، به شماره ٢١٠٥ در کتابخانه ملّی ایران.[٦]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٢٢٤ و ٢٢٥.
[٢] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١١٦؛ الاصفهان: رجال و مشاهیر، ص٥١٦.
[٣] حیات یحیی، ج١، ص٦٣.
[٤] آگهی شهان از کار جهان، ج٣، ص٨٥؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٤٩٥؛ مزارات اصفهان، ص٥١.
[٥] نسخه های خطی، ج٧، ص١٦٠.
[٦] فهرست ملّی ایران، ج٥، ص١١٧.