اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٥٦ - صفرعلی نجف آبادی
استاد طاهر بنای اصفهانی
استاد طاهر ولد استاد رضا بنای اصفهانی، از معماران معروف زمان شاه سلیمان صفوی است. از آثارش: ساختمان کاروانسرای شیخ علیخان زنگنه در سال ١٠٩٨ می باشد.[١]
میرزا محمّد طاهر شعری اصفهانی
میرزا محمّد طاهر شعری بن شیخ زین العابدین بیدآبادی اصفهانی، شاعر و ادیب فاضل در قرن سیزدهم هجری.
او از سلسله مشایخ بیدآباد اصفهان است و نسب آنان به عارف نامدار شیخ زاهد گیلانی منتهی می شود. پدرش هنگامی که او در رحم مادر بود فوت کرد. او در روز ١٠ ذیحجه ١٢٢٤ق در اصفهان متولّد شد و پس از تحصیل علم در این شهر به همراه برادرش شیخ صالح بیدآبادی راهی طهران شده و در مدرسه دارالشّفا ساکن شد و به تحصیل ادامه داد. مدّتی بعد مورد توجّه و عنایت علیقلی میرزا اعتضادالسّلطنه قرار گرفته و مأمور تألیف تذکره ای در شرح حال شاعرانی که میرزا آقاجان صدراعظم را مدح کرده اند و مدایح آنان شد که او آنرا در سه شنبه غرّه ذی القعده ١٢٧٣ق به پایان آورد و آن را «گنج شایگان» نامید.
او لقب «دیباچه نگار» داشت و در شعر «شعری» تخلّص می کرد. [دیوان بیگی در تذکره خود او را بسیار نکوهش کرده است.]
سال دقیق فوت او معلوم نیست. برخی تذکره ها سال فوت او را ١٢٧٠ نوشته اند که باتوجه به تاریخ اتمام کتاب «گنج شایگان» (١٢٧٣ق) نادرست است. و باید گفت فوت او در سال ١٢٧٤ یا ١٢٧٥ق واقع شده است.
کتب زیر از تألیفات اوست:
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٤٣.