اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٤٧ - شیخعلی خان زنگنه
مشمول اگر به غرب به مرگ خدا بمرد مسئول او به شرق بود شخص کدخدا
تثبیت غلّه جنس اگر خواست از بلوک مأمور جلب می رود از بهر کدخدا
«نایب» روا مدار به دوران زندگی کاری که نیست موجب خشنودی خدا[١]
ملّا محمّد صادق مینای اصفهانی
ملّا محمّد صادق مینا بن محمّد صالح آزادانی اصفهانی، شاعر و ادیب دانشمند قرن یازدهم هجری.
[او در یکشنبه ٣ شعبان ١٠١٨ق در بندر سورت هند متولّد شد.] نسب او به صدرالدّین محمّد طبیب زبیری اصفهانی (م ٨٨٨ق) می رسد و میرزا محمّد طاهر نصرآبادی مؤلف «تذکره نصرآبادی» نوه اوست. در هندوستان به تحصیل و مطالعه و جستجو پرداخته و در علوم مختلف خصوصا ادبیات، هندسه، حساب، اسطرلاب مهارت به سزائی یافت. علت شهرت او به «مینا» این بود که هنگام اسب سواری از اسب افتاد و یک چشم او آسیب دید. او چشمی از مینا ساخته و به جای آن گذاشت. او در سپاهیگری و شجاع و تهوّر ممتاز بود و با یاغیان بنگاله بارها جنگ کرده و شرح آن را به صورت منظوم برای میرزا محمّد طاهر نصرآبادی (نوه اش) فرستاده بود.
[او سالها در بنگاله ملازم شاهزاده شجاع فرزند شاه جهان (پادشاه هند) بود و کتاب «شاهد صادق» را به نام او در ٤ جلد تألیف کرد. او سرانجام در ١٩ ربیع الاوّل ١٠٦٢ق در هندوستان وفات یافت. در سرودن انواع شعر خصوصا مثنوی مهارت داشت و
[١] گرکویه، (ویرایش دوم)، ص٣٨٤.