اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٦٥ - میرزا زین العابدین موسوی خوانساری
می گفت. او در ٢٠ ذیحجه ١٣٥٢ق وفات یافت.
از اوست:
به امیدی دم تیرش دل ما گشت سپر که سرکشته ما پای نهد قاتل ما
تیر نازی نزدی از مژه بر سینه او هرچه برزد به سر کوی تو مرغ دل ما[١]
زین العابدین خطاط اصفهانی
زین العابدین اصفهانی، [از خطاطان هنرمند قرن سیزدهم هجری] خط نسخ را خوش می نوشته و به خوشنویسی معروف بوده است. فرزندش شیخ عبدالجلیل و نوه اش میرزا علیخان اعلم الممالک از اطبّاء معروف ساکن طهران بوده اند.[٢]
زین العابدین در سال ١٢٧٠ق کتاب «الفیه الفنون» را به خط زیبای خود کتابت کرده و چاپ سنگی شده است.[٣]
آقا زین العابدین دلال اصفهانی*
آقا زین العابدین اصفهانی متخلّص به «دلّال» فرزند آقا میرزا از شعرای قرن سیزدهم هجری.
در سال ١٢٣٣ق در اصفهان متولّد شده و در این شهر علم و ادب آموخته است. در سرودن شعر طبع متوسطّی داشته و دیوان اشعاری به نام «گنج المحب» دارد که در سال ١٣٠٦ق آن را تحریر کرده و حدود پانزده هزار بیت است. این کتاب به شماره ٣٣٩ در کتابخانه آیت اللّه گلپایگانی در قم وجود دارد.[٤]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص١٧٣؛ مکارم الآثار، ج٧، ص٢٧٠٥ و ٢٧٠٦.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٦١؛ مکارم الآثار، ج٧، صص ٢٦٢٨ و ٢٦٢٩؛ مؤلفین کتب چاپی، ج٤، ص٢٦١.
[٣] الکرام البرره، ج٢، ص٧٠١.
[٤] فهرست گلپایگانی، ج١، ص٣٨٩؛ تراجم الرّجال، ج١، ص٢٢٢؛ تذکره شاعران فارسی سرا، ص٩٤.