اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٩٣ - سیّد محمّد شریف ونکی سمیرمی
میرزا محمّد شفیع منجّم فرزند میرزا مظفر منجّم گنابادی از منجّمان قرن یازدهم هجری است. در اصفهان نزد پدر نجوم را آموخته و در دربار شاه عباس صفوی وارد شد. او و برادرش میرزا محمّد تققی، در دربار شاه صفی به پیش گویی و استخراج احکام نجوم مشغول بودند. منزل میرزا محمّد شفیع پشت مسجد جامع جدید عباسی (مسجد شاه= مسجد امام فعلی) واقع شده بود.
از او دو فرزند به نام های میرزا محمّد باقر و میرزا محمّد مقیم به جای ماند که اهل فضل و ادب و آشنا به نجوم بودند.[١]
سیّد محمّد شفیع خلیفه سلطانی
سیّد محمّد شفیع بن سیّد محمّد نصیر خلیفه سلطانی بن نواب میرزا سیّد حسن بن علّامه سیّد علاءالدّین حسین خلیفه سلطان حسینی مرعشی، عالم فاضل. در قرن دوازدهم هجری زندگی می کرده و از طرف برادر خود میرزا محمّد مقیم، نایب التّولیه آستان مقدّس رضوی بوده است.[٢]
محمّد شفیع تویسرکانی
محمّد شفیع تویسرکانی، از فضلاء قرن یازدهم هجری است. در اصفهان سکونت داشته و نزد علّامه ملّا محمّد باقر مجلسی به تحصیل مشغول شده است. علّامه مجلسی در آخر نسخه ای از «اصول کافی» برای او اجازه نوشته است.[٣]
محمّد شفیع عباسی*
[١] خلد برین (ایران در زمان شاه صفی و شاه عباس دوم)، صص ٣٣٨ و ٣٣٩؛ خلاصه السیّر، ص٣٣؛ سفرنامه شاردن، (قسمت اصفهان)، ص٢٨.
[٢] مزارات اصفهان، ص٢٥١.
[٣] الکواکب المنتشره، ص٣٤٤؛ تلامذه العلّامه المجلسی، ص١٠٤.