اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥١٣ - محمّد صالح اصفهانی
سیّد صدرالدّین بلاغی
سیّد صدرالدّین محمّد تقی بلاغی نایینی معروف به «صدر بلاغی» فرزند سیّد حسن حسینی عریضی، واعظ کامل، ادیب بارع و فقیه جامع [از خطبای مشهور معاصر] در سال ١٢٩٠ه .ش در نایین متولّد شده و در اصفهان و شیراز به تحصیل پرداخته و در علوم عقلی و نقلی رحمت ها کشید. سپس به طهران رفته و آنجا ساکن شد. از سخنرانان مذهبی رادیو طهران بود که بیشتر مردم متدیّن ایران به بیانات او اظهار علاقه می کردند. [او علاوه بر ایراد سخنرانی و وعظ و خطابه در دارالفنون و دبیرستانهای مشهور تدریس می کرد. او سرانجام در اوّل اردیبهشت ١٣٧٣ش وفات کرد.]
در سرودن شعر نیز توانا بود و گاهی بنا به اقتصای حال اشعاری می گفته است.
کتب زیر از تألیفات او به چاپ رسیده است:
١. «سخنرانی های بلاغی» که اغلب آنرا در رادیو ایراد نموده است.٢. «شرح و ترجمه صحیفه سجادیه»٣. «قصص قرآن و فرهنگ آن» [٤. «ترجمه من لایحضره الفقیه»، با همکاری استاد علی اکبر غفاری٥. «عدالت و قضا در اسلام»٦. «محاکمه گلد زیهر صهیونیست معلم نویسندگان»٧. «صلح حدیبیّه»٨. «پیغمبر در صحنه کارزار بدر»٩. «برهان قرآن و ردّ شبهات پیروان کمونیزم و سایر معاندین اسلام» ١٠. «ترجمه و تفسیر جزء ٢٣ قرآن مجید» ١١. «محمّد صلی الله علیه و آله پیامبر رحمت».
از اوست:
من دلبری ز جمله جهان برگزیده ام و ز غیر او علاقه دل را بریده ام
نشنیده ام جز از لب لعلش پیام روح جز عارضش حقیقت جان را ندیده ام[١]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٩١ و ٩٢؛ تذکره سخنوران نایین، ص٢٨؛ سخنوران نامی معاصر ایران، ج١، صص ٥٤٣-٥٤٩؛ مؤلفین کتب چاپی، ج٣، صص ٥٣٣ و ٥٣٣؛ نایین بلده طیبه، صص ٥٤ و ٥٥؛ فرهنگ شاعران و نویسندگان معاصر سخن،صص ٩٥ و ٩٦.