اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٤٣ - ملّا محمّد زمان تبریزی
هجری. چندی ملازم ولی محمّد خان بیگدلی عمّ لطفعلی بیگ آذر بود. در شعر طبعی روان داشت. او در سال ١١٣٥ق وفات یافت. اگرچه برخی تذکره نویسان نوشته اند که دیوان شعر او در حوادث محاصره و سقوط اصفهان به دست افغان ها از میان رفته، امّا شیخ آقابزرگ طهرانی نسخه ای از «دیوان آفرین» که در کتابخانه مرحوم نخجوانی در تبریز موجود بوده است و بالغ بر پنج هزار بیت شعر دارد را ذکر می کند.
از اوست:
ز کِشتیم خبری نیست اینقدر دانم که تخته پاره چندی به ساحل افتادست[١]
میرزا زین العابدین ادیب مجلسی
میرزا زین العابدین ادیب مجلسی، از خوشنویسان و فضلای اصفهان [در قرن چهاردهم هجری] است.
از آثار او کتیبه ای به خط نستعلیق در قسمت جلوخان مسجد شاه اصفهان [مسجد امام] است که آن را چنین رقم زده است:
«کتبه العبد المذنب الراجی ادیب مجلسی»
به ظنّ نگارنده این سطور، کاتب کتیبه فوق منسوب به خاندان ملّا مقصود علی مجلسی می باشد. شرح حالش در کتب مربوط به خطاطین به نظر نرسیده است.[٢]
[میرزا زین العابدین ادیب مجلسی در اواخر دوره قاجاریه در مسجد مریم بیگم به مکتبداری مشغول بوده و پس از وفات در تکیه سیّد ابوالقاسم خواجوئی در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.[٣]]
[١] تذکره آتشکده: نیمه دوم، ص٤٨٣؛ سفینه المحمود، ص١٤٥؛ تذکره روز روشن، ص١١؛ مجمع الفصحاء، ج٤، ص١٦٥؛ ریحانه الادب، ج١، ص٥٠؛ الذریعه، ج٩، ص١٠؛ لغت نامه دهخدا: ذیل «آفرین»، ص١٣٩؛ دائره المعارف المسمی بمقتبس الاثر، ج٢، ص٢١٣.
[٢] زندگینامه علّامه مجلسی، ج١٧ ص٢٧٠.
[٣] هفته نامه نوید اصفهان، شماره ٥٠٨، چهارشنبه ١٣ خرداد ١٣٧٧، ص٥.