اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٥٢ - شیخ محمّد رضا نیلفروشان
شیخ نجیب الدّین رضا زرگر تبریزی
شیخ نجیب الدّین رضا زرگر [بن ابوحامد محمّد بن محمّد تبریزی [عارف جلیل و شاعر ادیب، از اهالی تبریز و از اقطاب سلسله ذهبیه است. [در سال ١٠٤٨ق[١]] در اصفهان متولّد شده و ارادت به شیخ محمّد علی مؤذن خراسانی داشته[٢] و در اشعار گاهی «رضا» و گاهی «زرگر» و «جوهری» و «نجیب الدّین» تخلّص می کند.
در سال ١٠٧٥ق [بنا به قول مرحوم تربیت در دانشمندان آذربایجان[٣]] و یا سال ١٠٨٠ق [بنا به نقل مرحوم هدایت در ریاض العارفین[٤]] در اصفهان وفات یافته است.
قبرش در قسمت شمالی آب انباری که در اراضی شمالی فرودگاه [قدیم اصفهان واقع در تخت فولاد] و قسمت شرقی تکیه آقا حسین خوانساری و شیخ محمّد تقی رازی است قرار داشت و تا این اواخر موجود بود و نویسنده [سیّد مصلح الدّین مهدوی [آن را دیده بود و به سرنوشتی مانند سایر قبور گرفتار شد.[٥]] و از بین رفت].
کتب زیر از اوست:
١. «خلاصه الحقایق» مطبوع ٢. «دستور سلیمان» ٣. «دیوان غزلیّات» ٤. «سبع المثانی» مطبوع ٥. «نورالهدایه» مطبوع.[٦]
از اوست:
شمع و چراغ همه روشن از اوست بوی خوش هر گل و گلشن از اوست
کند کمالش عری از عقل هاست قرب وصالش بری از نقل هاست[٧]
[١] تحفه عباسی: مقدمه، ص٩.
[٢] طرائق الحقائق، ج٣، ص٢١٧.
[٣] دانشمندان آذربایجان، ص٣٧٤.
[٤] تذکره ریاض العارفین، ص١٢٣.
[٥] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٢٢٦.
[٦] الذریعه، ج٧، ص٢٢٥ و ج١٢، ص١٣٠ و ج١٩، ص٢٠١ و ج٢١، صص١٢٩ و ٣٩٤ و ج٢٥، ص٣٨٦؛ رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٢١٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦١٧.
[٧] الاصفهان: رجال و مشاهیر، صص ٢٧٣ و ٢٧٤.