اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٩٤ - آقا محمّد شریف اصفهانی
محمّد شفیع عباسی از نقاشان هنرمند قرن یازدهم هجری است. برخی او را فرزند آقا رضا عباسی دانسته اند ولی مدرک معتبری برای اثبات آن به دست نیامده است. او از نقاشان طراز اوّل عهد شاه عباس دوم و شاه صفی است.
او غالبا به ترسیم گل های مختلف و پرندگان می پرداخته و از نخستین کسانی بوده که نقاشی گل و مرغ را رواج دادند. علاوه بر این در صورت سازی نیز مهارت به سزائی داشته و طرح هایی نیز برای پارچه ارائه داده و در قلمدان سازی و خوشنویسی نیز زبردست بوده است.
وی تقریبا از سال ١٠٣٧ق تا ١٠٨٤ق در اصفهان به فعالیت هنری مشغول بوده و در آخر عمر به هند مهاجرت کرده و در سال ١٠٨٥ق در شهر «آگره» هند وفات یافته است. فرزندش محمّد تقی نیز از نقاشان ماهر آن عهد بوده است.
او آثار خود را با عبارات «کمینه شفیع عباسی» و «محمّد شد شفیع هر دو عالم» رقم می زده است. از آثار معروف او می توان به «درویش خفته» (١٠٦١ق)، «بوته گل بنفشه» (سال ١٠٥٤ق)، «کبک روی شاخه گل سیب» (سال ١٠٦٦ق) و «پرنده، پروانه ها و شکوفه ها» (سال ١٠٦٢ق) اشاره کرد.[١]
سیّد محمّد شفیع مستوفی
سیّد محمّد شفیع مستوفی (حسینی مازندرانی اصفهانی)، عالم فاضل و ادیب شاعر. [از دانشمندان و سخن سرایان قرن یازدهم هجری].
اصلاً از سادات علاقه بند مازندران بوده و در اصفهان به تحصیل علم و ادب پرداخته
[١] سیری در تاریخ نقاشی ایران، ص٣٨٤؛ هنر قلمدان، ص٩٩؛ دائره المعارف هنر، صص ٣٣٠ و ٣٣١؛ جلوه های هنر در اصفهان، ص١٤٢؛ مکتب نگارگری اصفهان، ص١٦٩؛ دانشنامه هنرمندان ایران و جهان اسلام، صص ٣١٤ و ٣١٥؛ فرهنگ فارسی (معین)، ج٥، ص٩٠٦؛ مکتب نقاشی صفوی اصفهان، ص٦٤.