اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٢٦ - ملّا محمّد صالح زجاجی
شده و آغاز نسخه چنین است:
آغاز: «الحمدللّه... و بعد مخفی نماند که حسب الالتماس یکی از اخوان...»[١]
[پدرش پیر سلیمان از شعراء و عرفاء قرن یازدهم هجری بوده و در تذکره نصرآبادی از او یاد شده است. هفشویه از دهات بلوک قهاب جی اصفهان بوده و مسجدی تاریخی در آن هنوز باقی است.]
ملّا صوفی
ملّا صوفی، از عرفای گمنام اصفهان است. مقبره او در قریه روشن دشت واقع در کنار جاده قدیم اصفهان بوده و او را «مولینا صوفی» می گفته اند. [اطلاعات بیشتری از این شخص در دست نیست. مرحوم مهدوی مؤلف فقید احتمال داده اند او یکی از این سه نفر (صوفی همدانی، میرزا علاءالدّین محمّد صوفی و یا میر معزّ صوفی) باشد.[٢]]
صوفی اردستانی
خواجه صوفی اردستانی شاعر و ادیب خوش طبع و از معاصرین مؤلف تحفه سامی [و از سخنوران قرن دهم هجری] است.
[آذر بیگدلی در «تذکره آتشکده» نامش را ملّا محمّد نوشته و گفته که بعضی او را خالوی ملّا جامی دانسته اند. چون جامی مقدّم بر صوفی اردستانی است و حداقل یک قرن قبل از او می زیسته، ظاهرا او را با یک نفر دیگر به اشتباه یکسان گرفته اند.]
از اوست:
مرشد ماست خم باده که در روی زمین نیست پیری به از اوصاف دل و گوشه نشین[٣]
[١] فهرست گلپایگانی، ج٢، ص١٥٥.
[٢] مزارات اصفهان، صص ٢٢٠ و ٢٢١.
[٣] تذکره تحفه سامی، ص٣٣٦؛ تذکره آتشکده: بخش سوم از نیمه نخست، ص٩٥٨؛ تذکره منتخب اللّطایف، ص٣٩٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٣٥.