اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٧٩ - محمّد صادق نایب جرقویه ای
یافته و مدفون گردید.[١]]
وی نسخه ای از «مبداء و معاد» ملّا صدرا را به خط نسخه در جمادی الاولی ١٢٧٦ق کتابت نموده که به شماره ٢٢٨٣ در کتابخانه مرکزی دانشگاه طهران موجود است.[٢]
محمّد صالح اصفهانی
محمّد صالح بن میرزا ابوتراب اصفهانی، از خوشنویسان مشهور عهد صفویه است. در اواسط قرن یازدهم هجری در اصفهان متولّد شده و نزد پدرش که شاگرد میرعماد بود به مشق خط نستعلیق مشغول شد و به مقامی والا در خوشنویسی نستعلیق دست یافت. او عمر خود را صرف تعلیم خط به علاقمندان، کتابت و قطعه نویسی و کتیبه نویسی ابنیه و سنگ نوشته ها گذرانید تا اینکه در روز ١٨ ربیع الاوّل ١١٢٦ق در اصفهان وفات یافت و جنب مزار پدرش در مسجد لنبان مدفون شد. او تذکره ای درشرح حال خوشنویسان عهد خویش نوشته که ارزشمند و مفید است.
از خطوط نستعلیق او بر روی کاشی، کتیبه های مدخل مدرسه چهارباغ (به سال ١١١٩ق) بالای ایوان چهلستون (١١١٨ق) و کتیبه بر روی سنگ مزار صائب تبریزی (سال ١٠٨٧ق) و میر عبدالعال نجات (سال ١١٢٢ق) را می توان نام برد. همچنین او ده ها قطعه خوشنویسی به خط زیبای خود نوشته که در کتابخانه سلطنتی سابق و کتابخانه های ملّی ایران، مدرسه عالی سپهسالار، ملک، آستان قدس رضوی، دانشگاه استانبول ترکیه و در مجموعه های خصوصی داخل و خارج از کشور موجود است.
محمّد صالح اصفهانی گاهی شعر می سروده و این رباعی از اوست:
آنها که درین دیر فنا یار همند پیوسته پی شکست بازار همند
ارباب کمال را هنر معشوق است گر نیست چنین بهر چه اغیار همند[٣]
[١] یادداشت های محقق ارجمند آقای سیّد رضا نوحی چادگانی.
[٢] فهرست مرکزی دانشگاه طهران، ج٩، ص٩٢٦.
[٣] احوال و آثار خوشنویسان، ج٣، صص ٧٦٧-٧٧٤؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، صص ١٢٨-١٣٠؛ خوشنویسی در کتیبه های اصفهان، صص ٦٩-٧١.