اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٤٧ - صبحی اصفهانی
آغوش گشادیم برین کبک خرامان یک جلوه به اندازه آغوش نکردند[١]
محمّد طالب مهابادی*
محمّد طالب مهابادی اردستانی، از فضلای قرن یازدهم هجری است. او در اصفهان به تحصیل علوم دینی مشغول بوده است. او در سال ١٠٨٦ق «نهج البلاغه» را به خط نسخ کتابت کرده که به شماره ٣٢١٦ در کتابخانه آستان قدس رضوی موجود است.[٢]
سیّد طه بهشتی
آقا سیّد طه (طاها) بهشتی فرزند آقا سیّد محمّد باقر، عالم فاضل محقّق و شاعر و ادیب ماهر [از ادباء و فضلای معاصر اصفهان] در ٤ صفر ١٣٢٢ق در اصفهان متولّد شد و نزد شیخ علی یزدی، حاج میر سیّد علی نجف آبادی و آقا میرزا احمد اصفهانی و دیگران به تحصیل مشغول شد. دو پسر او در سالهای نوجوانی عمر وفات یافته و پدر را به مفارقت خود گرفتار ساختند. امّا او به وعظ و خطابه و تحصیل و تألیف ادامه تا این که در سال ١٣٧٤ق به علت بیماری رماتیسم و معالجات غلط پزشکان فلج شده و تا آخر عمر خانه نشین گردید. امّا از جادّه صبر و رضا خارج نشد. و پیوسته به یاد خدا بود و به مطالعه و تحقیق و سرودن شعر می پرداخت. سرانجام در ١٧ رمضان ١٤٠٣ق وفات یافته و در تکیه سادات بهشتی (جنب مصلای تخت فولاد) مدفون شد.
کتب زیر از تألیفات اوست:
١. «انیس المتّقین» ٢. «تحفه الاحباب» در شرح حال علماء و بزرگان سادات بهشتی اصفهان، مطبوع٣. «دُرَر المواعظ» شامل ٤١ مجلس٤. «دیوان بهشتی»، مطبوع٥. «عشریه» راجع به ایّام عاشورا٦. «علائم المتّقین» در شرح خطبه همام از نهج البلاغه
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ١٨١-١٨٤؛ دانشمندان آذربایجان، صص ٢٤٤ و ٢٤٥؛ فهرست مرکزی دانشگاه طهران، ج١، ص٤٠؛ الذریعه، ج٩، ص٦٣٧ و ج١٢، ص١١٠.
[٢] فهرست الفبائی رضوی، ص٣٨١.