اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٧٥ - حاج سیّد ضیاءالدّین تجویدی
ظفر نیشابوری
ابونصر ظفر بن احمد بن حسین نیشابوری (معروف به «جبیلی»)، از بزرگان صوفیه [در قرن چهارم هجری [به اصفهان رفت و در آنجا در محرم ٣٨٢ق وفات یافت.
حافظ ابونعیم اصفهانی از او و «ابونصر» از «ابوجعفر محمّد بن حسن بن علی بن عمار مؤدب نیشابوری» روایت می کند.[١]
ظفر حسن آبادی*
ابوالفتح ظفر بن عبدالرّحیم حسن آبادی اصفهانی، از محدّثین عامّه در قرن پنجم هجری است. او از ابی اسحاق ابراهیم بن عبداللّه بن خُرشیدقوله تاجر حدیث نقل کرده است. وفاتش در ماه جمادی الآخر سال ٤٦٨ق واقع شد.[٢]
ظفر معلّم اصفهانی
ابوالفضل ظفر بن محمّد بن احمد بن حسین بن طاهر بن بکران معلّم اصفهانی [از محدّثین عامّه اوایل قرن ششم هجری].
از «ابومحمّد رزق اللّه تمیمی»، «ابوالقاسم ثقفی»، «ابومطیع مصری» و دیگران حدیث شنیده است. «ابوسعد سمعانی» او را ملاقات کرده و از او به عنوان «شیخ صالح سدید السیره» یاد کرده و می نویسد: در اصفهان معلّم قرآن اطفال بوده است. «سمعانی» در اصفهان از او استماع حدیث نموده است.[٣]
ملّا ظفرعلی جرأت اصفهانی*
ملّا ظفرعلی اصفهانی متخلّص به «جرأت»، از شعرای اصفهان در عصر صفویه است.
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٣٥٢؛ لغت نامه دهخدا: ذیل «ظفر»، ص١٣.
[٢] الانساب، ج٤، ص١٥٧.
[٣] التّحبیر، ج١، ص٣٥٨.