اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٦٢ - شیخ نجیب الدّین رضا زرگر تبریزی
محمّد رضا اصفهانی
محمّد رضا بن نوروزعلی اصفهانی از کاتبان قرن سیزدهم هجری در سال ١٢٢٥ق نسخه ای از «حاشیه معالم» تألیف: ملّا میرزا محمّد شیروانی را به خط نسخ کتابت کرده و نسخه در مدرسه غرب همدان موجود است.[١]
رضا اشتری
رضا اشتری فرزند آقا میرزا هادی اشتری، از شعرای اصفهان [در قرن چهاردهم هجری] در سال ١٣١٠ش در اصفهان متولّد گردیده و به تحصیل علوم قدیمه و جدید پرداخته است. از سن ١٥ سالگی شروع به سرودن اشعار کرده و در آن گاهی «اشتری» و زمانی «رضا» تخلّص می کرده است. او از اعضای انجمن ادبی کمال بوده است. این شعر را در تعریف و تمجید شعرای اصفهان سروده است:
شاعران را محفلی در شهر ماست چند بلبل اندر آن نغمه سراست
یک به یک از نامشان یادی کنیم ز آنکه هر محفل از آنها باصفاست
گفته های «خاکی» و هم «خاکشیر» پیش اهل فضل همچون کیمیاست
می توان یابی بصارت از «بصیر» چون که اشعارش به چشمم توتیاست
از «صغیر» و گفته های او بخواه معرفت زانرو که اهل خانقاست
آنکه اشعارش برای مردم است مرد کامل شخص آقای «نوا»ست
آنکه از علم و ادب دم می زند عاقل و دانا «مهین» گویم رواست
از «شکیبش» تو بجوی علم و هنر کو در اشعارش نصیحت گوی ماست
آن که در مدح علی گوید سخن هم سخندان است پیر ما «رجا»ست
وانکه شاعر نیست در این انجمن بنده هستم «اشتری» نامم «رضا»ست[٢]
[١] فهرست غرب همدان، ص٣٧٢.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٤١ و ٤٢.