اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٨ - حاج میرزا محمّد رحیم شیخ الاسلام
[از جمله فتاوای ایشان اعتقاد به وجوب نمازجمعه در عصر غیبت، طهارت اهل کتاب، و ارث بردن زوجه از زوج پس از فوت او از تمام ماترک او حتّی زمین بوده است.
این عالم ربانی در اواخر عمر نابینا شد و باقی عمر را به صبر و رضا گذراند] تا اینکه در شب چهارشنبه ١٨ ذی الحجه سال ١٣٩٦ق وفات یافت و در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.
مادّه تاریخ وفات او را ضمن قطعه ای چنین گفته اند:
جبرئیل سر فرو کرد در جمع و گشت تاریخ: «حاج آقا رحیم ارباب ازین جهان برفته»[١]
میرزا رحیم کلانتر
میرزا رحیم کلانتر فرزند میرزا محمّد علی موسوی، از سادات حکیم سلمانی، شاعر و ادیب فاضل. از چهره های قرن سیزدهم هجری.
او مردی شریف، نجیب و کریم الطّبع بوده و حمام و بازارچه کلانتر در کوچه گلبهار اصفهان منسوب به اوست. سرانجام در جمعه غرّه رمضان ١٢٩٥ق وفات یافت و در تکیه خاندان کلانتر در تخت فولاد مدفون شد. حاج میرزا بهاء خواجویی شاعر اصفهانی ضمن قطعه ای گفته است:
سروش گفت «بها» را برای تاریخش کلانتری جان را رحیم داد بدو[٢]
[١] تاریخ اصفهان (جابری)، ص٣٤١؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، صص ١٨٦ و ١٨٨؛ نقباء البشر، ج٢، صص ٧٢١ و ٧٢٢؛ الاجازه الکبیره، ص٥٩؛ گنجینه دانشمندان، ج٣، ص٧٦؛ میراث اسلامی ایران، ج١٠، ص١٠٧؛ رجال اصفهان (دکتر کتابی)، ج١، صص ٤٥٠-٤٥٥؛ مدرس مجاهدی شکست ناپذیر، ص١٥١؛ روزنامه رسالت، شماره ١٨١، ٤ تیر ١٣٦٥، ص٤؛ کارنامه همایی، صص ٤٨-٥١؛ آیین فرزانگی، ج١، صص ٥٣-٦٦؛ ارباب معرفت: اغلب صفحات.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٦١٢ و ٦١٣ و ١٠٢٣؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٨٨.