اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٤٣ - سلمان اصفهانی
سیاوش کسرائی*
سیاوش کسرائی فرزند رحیم شاعر نوپرداز معاصر، در حدود سال ١٣٠٥ش در اصفهان متولّد شد. پس از گذراندن تحصیلات مقدّماتی و متوسّطه در زادگاه خود به تهران رفت و موفق به دریافت مدرک لیسانس از دانشکده حقوق شد. او تحت تأثیر نیما یوشیج به شعر نو روی آورد و جزو اولین نسل پیروان و مروجّان نیمائی قرار گرفت. در جوانی به مبارزه سیاسی روی آورد و رژیم پهلوی از چاپ آثار او جلوگیری کرد و او مجبور به مهاجرت به افغانستان شد. پس از پیروزی انقلاب به ایران بازگشته و مدّتی به فعالیّت ادبی مشغول بود، سرانجام به شوروی (روسیه کنونی) رفت. او سالهای آخر عمر را در اطریش به سر آورد تا اینکه پس از یک عمل جراحی، در پنج شنبه ١٩ بهمن ١٣٧٤ش در «وین» (پایتخت اطریش) درگذشت و در قبرستان آن شهر به خاک سپرده شد.
از اشعار معروف او «آرش کمانگیر» است که در بین مردم معروف بود و در کتابهای درسی درج شده بود.
این کتابها که مجموعه اشعار اوست به چاپ رسیده است:
١. «آوا»٢. «آرش کمانگیر»٣. «خون سیاوش»٤. «سنگ و شبنم»٥. «با دماوند خاموش»٦. «خانگی»٧. «به سرخی آتش، به طعم دود»٨. «از قُرُق تا سرودخوان»٩. «آمریکا آمریکا» ١٠. «چهل کلید» ١١. «تراشه های تبر» ١٢. «پیوند» ١٣. «هدیه برای خاک» ١٤. «ستارگان سپیده دم» ١٥. «مهره سرخ» ١٦. «از خون سیاوش» ١٧. «گزینه اشعار» ١٨. «هوای آفتاب»[١]
[١] سخنوران نامی معاصر ایران، ج٣، ص١٨٦٣؛ فرهنگ شاعران و نویسندگان معاصر سخن، صص ٤٧٠ و ٤٧١؛ هفته نامه «امید جوان»، سال اوّل: شماره ٤، روز ششم اسفند ١٣٧٤، ص١٠؛ ماهنامه جهان کتاب، شماره ١٩٢: سال نهم، ص٥٠.