اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٨ - محمّد رضا اخگر اصفهانی
کتیبه های بقعه شاه صفی و شاه عباس دوم در سالهای ١٠٥٩ و ١٠٧٧ق، در شهر مقدس قم، کتیبه های گنبد مطهر امام رضا علیه السلام در سال ١٠٥٩ق، ایوان مسجد گوهرشاد در سال ١٠٨٧ق و کتیبه به خط نستعلیق در مدرسه سعدیه به سال ١٠٨٧ق همگی در مشهد مقدس.
برخی سال فوت او را ١٠٨٠ق ذکر کرده اند ولی با مشاهده کتیبه های او در مشهد مقدس معلوم می شود که او تا سال ١٠٨٧ق زنده بوده است.
فرزندش علینقی و نوه اش محمّد محسن از خطاطان برجسته اواخر عهد صفویه بوده اند.[١]]
حاج آقا رضا امامی سِدِهی*
حاج آقا سیّد رضا امامی سدهی، از علمای عالیقدر معاصر در سال ١٣٠٣ش در خمینی شهر اصفهان متولّد شد و پس از تحصیلات مقدّماتی در زادگاه خود و اصفهان، به قم عزیمت کرد و در محضر حضرات آیات بروجردی، مرعشی نجفی، حجّت، گلپایگانی، حاج شیخ عبدالنّبی عراقی و خوانساری تحصیل نمود و از برخی از آنان از جمله آیت اللّه مرعشی اجازه دریافت نمود و سالها از اصحاب استفتاء ایشان بود.
او اغلب در قم ساکن و به وظایف شرعیّه مشغول بود و در ایّام تعطیلی حوزه در خمینی شهر به تبلیغ دین می پرداخت و در اصفهان در درس حضرات آیات بهبهانی و ارباب حاضر می شد.
او عالمی متقّی و زاهد و متواضع و غیور در امر به معروف و نهی از منکر بود.
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٧٧٣ و ٧٧٤؛ وقایع السنین و الاعوام، ص٥١٠؛ گنجینه آثار تاریخی اصفهان: صفحات متعدد؛ گنجینه آثار قم، ج١، صص ٦٠٣ و ٦٠٧؛ تاریخ قم (ناصرالشریعه)، ص٩٤؛ انجم فروزان، ص١٠٦؛ مطلع الشّمس، صص ٤١٦ و ٤١٨-٤٢٠ و ٤٣٢ و ٥٤٦؛ پیدایش خط و خطاطان، صص ٢١٧ و ٢١٨؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج٤، ص١١٦٨؛ تاریخ خط و خطاطان، ص١١٢؛ اطلس خط، صص ٣٥٠ و ٣٥١؛ تذکره خوشنویسان، ص٣٣؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، صص ٩٣-٩٧؛ خوشنویسی در کتیبه های اصفهان، ص٥١.